Εμφανίσεις στο "ΣΥΜΠΟΣΙΟ" στον Πειραιά

Κάθε Παρασκευή - Σάββατο βράδυ και Κυριακή μεσημέρι, οι φίλοι μου μπορούν να με δουν και να με ακούσουν στο μουσικό μεζεδοπωλείο "ΣΥΜΠΟΣΙΟ", Δεληγιώργη 81-83 & Ελ.Βενιζέλου, στον Πειραιά. Η επιμέλεια του προγράμματος και η επιλογή των τραγουδιών γίνεται αποκλειστικά από εμένα, με κριτήριο την ποιότητα, τη διασκέδαση και την ενεργό συμμετοχή όλων από το πρώτο τραγούδι μέχρι το τελευταίο. Το πρόγραμμα είναι "διαδραστικό" και διαμορφώνεται κάθε φορά ανάλογα με τη σύνθεση του ακροατηρίου. Παίζουμε κυριολεκτικά ΟΛΑ τα είδη μουσικής. Ξεκινάμε με ελαφρά και έντεχνα τραγούδια, συνεχίζουμε με ελαφρολαϊκά, έντεχνα λαϊκά και συνεχίζουμε με ρεμπέτικα που αποτελούν και τον κύριο κορμό του προγράμματος. Στη συνέχεια, και ανάλογα με τις επιθυμίες των θαμώνων, συνεχίζουμε με νησιώτικα, δημοτικά, Ηπειρώτικα και, αν χρειαστεί, ταγκό, βαλς, ακόμα και ξένα (Αγγλικά, Γαλλικά, Ιταλικά) μπλουζ, σέικ και rock end roll... Κάθε Παρασκευή βράδυ οργανώνουμε "Ρεμπέτικες βραδιές" με τα ομορφότερα ρεμπέτικα τραγούδια των, Τσιτσάνη, Βαμβακάρη, Παπαϊωάνου, Μητσάκη, Μπαγιαντέρα και πολλών άλλων. Το φαγητό είναι εκλεκτό και η κυρία Λαμπρινή φτιάχνει πραγματικά "τερψιλαρύγγια". Ακόμα και το κρασί είναι από τα καλύτερα της αγοράς! Όσο για τις τιμές, είναι κυριολεκτικά "τιμές κρίσης". Για ένα πράγμα προσπαθούμε εγώ και οι συνεργάτες μου: Όποιος έλθει να έλθει ξανά και ξανά!!! Σας περιμένω λοιπόν να μιλήσουμε από κοντά με τη γλώσσα της Μουσικής... Να είστε όλοι καλά!

Ομιλία σε Ημερίδα που οργάνωσε το Πάντειο Πανεπιστήμιο

Θέμα: "ΟΙ ΕΛΕΓΚΤΙΚΟΙ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΙ ΤΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΚΑΙ Η ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΣΥΜΒΟΛΗΣ ΤΟΥΣ ΣΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ" ATHENS HILTON 30 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2012

Ναι στο ευρώ, όχι στο μνημόνιο: Το ψέμα του αιώνα!

Το παρακάτω άρθρο δημοσιεύθυκη στο οικονομικό δημοσιογραφικό portal Capital.gr

Η φράση "Ναι στο Ευρώ, όχι στο μνημόνιο", που την ακούμε συνέχεια από τους περισσότερους λεγόμενους “αντιμνημονιακούς” είναι, κατά τη γνώμη μου, το μεγαλύτερο ψέμα που έχει ειπωθεί τα τελευταία 30-40 χρόνια στη χώρα μας. Θα προσπαθήσω να εξηγήσω τι εννοώ μια και πιστεύω πως όλοι γνωρίζουν την πραγματικότητα, αλλά "ποιούν την νήσσαν" και "το παίζουν αντιμνημονιακοί" μόνο και μόνο για να κερδίσουν ψήφους, αδιαφορώντας για τις συνέπειες που έχει όλο αυτό για τη χώρα μας.

Η Ελλάδα έχει αποφασίσει να συμμετέχει στο ευρώ και η απόφαση αυτή βρίσκει σύμφωνο ένα τεράστιο ποσοστό του ελληνικού λαού, ποσοστό που ακόμα και σήμερα είναι περισσότερο από 80%! Σε αυτό τουλάχιστον όλοι συμφωνούν. Από τη στιγμή όμως που έχουμε αποφασίσει να παραμείνουμε στο ευρώ, θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι το πρόβλημα της χώρας μας δεν είναι κυρίως το μεγάλο χρέος, αλλά το τεράστιο έλλειμμα ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας. Όταν είχαμε τη δραχμή, η Τράπεζα της Ελλάδος είχε στα χέρια της το "εργαλείο" της υποτίμησης με το οποίο μπορούσε να βελτιώσει σημαντικά την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας "εν μία νυκτί". Όντας όμως μέσα στο ευρώ, αυτό το "εργαλείο" δεν υπάρχει και ο μόνος τρόπος να επιτευχθεί η βελτίωση της ανταγωνιστικότητας, είναι η εσωτερική υποτίμηση. Άλλος τρόπος δεν υπάρχει και όποιος ισχυρίζεται ότι τον βρήκε είναι σαν να ισχυρίζεται ότι "τετραγώνισε τον κύκλο", ή ότι έχει κάποιο "μαγικό ραβδί"!

Το μνημόνιο παρουσιάζεται έντεχνα, από τους "αντιμνημονιακούς" σαν το τέρας που καταβροχθίζει τα πάντα και ευθύνεται για όλα τα κακά που μας έχουν βρει τα τελευταία 2 χρόνια. Η αλήθεια όμως είναι εντελώς διαφορετική: Το μνημόνιο δεν είναι τίποτα άλλο, παρά μια "συμφωνία κυρίων" από την οποία μπορούμε να βγούμε όποτε το θελήσουμε. Κανείς δεν μας έβαλε με το ζόρι στο μνημόνιο και κανείς δεν μας κρατάει με το ζόρι σε αυτό! Μπορούμε όποια ώρα το αποφασίσουμε, να καταγγείλουμε το μνημόνιο. Σε αυτή την περίπτωση όμως θα πρέπει να έχουμε έτοιμο σχέδιο για το τι θα κάνουμε αν διακοπεί η χρηματοδότηση από το μηχανισμό στήριξης της Ε.Ε. Αλήθεια, άκουσε κανείς να υπάρχει κάποιο σχέδιο επιβίωσης της χώρας χωρίς τις δόσεις από το "επάρατο" μνημόνιο; Εκτός και αν θέλουμε να παίξουμε το μέλλον της χώρας "κορώνα-γράμματα", γιατί αν διακοπεί η χρηματοδότηση, κυριολεκτικά θα παρακαλάμε να βγούμε από το ευρώ.

Σε αυτή την περίπτωση η μοναδική λύση που θα μας έχει απομείνει θα είναι να κόψουμε πληθωριστικό νόμισμα και αφού δεν μπορούμε να κόψουμε ευρώ, θα πρέπει να κόψουμε δραχμές. Επομένως θα πρέπει άμεσα και σε συνθήκες πανικού, να βγούμε από το ευρώ, πράγμα που σίγουρα θα σημάνει και την απομόνωση της χώρας από τα άλλα κράτη της Ε.Ε., των οποίων οι φορολογούμενοι πληρώνουν τις δόσεις για τη χρηματοδότηση της ελληνικής οικονομίας. Αυτή είναι η αλήθεια και όποιος ισχυρίζεται ότι είναι "μπλόφα" ή ότι "λέγεται για εκφοβισμό", κάνει τεράστιο λάθος... αν δεν το κάνει επίτηδες! Μην ξεχνάμε ότι υπάρχει και το "λόμπι της δραχμής" το οποίο έχει επενδύσει πολλά δισεκατομμύρια στη χρεοκοπία της Ελλάδας. Πρόκειται για μεγάλα κερδοσκοπικά funds τα οποία δεν έχουν ούτε πατρίδα, ούτε συναίσθημα.

Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι το χρήμα και αδιαφορούν παντελώς, ακόμα και αν χρεοκοπήσουν ολόκληρα κράτη, ακόμα και αν εξαθλιωθούν ολόκληροι λαοί! Το μνημόνιο σίγουρα έχει σκληρά και εισπρακτικά μέτρα, τα οποία μας αγγίζουν όλους και τα οποία αποσκοπούν στην ύφεση της ελληνικής οικονομίας, και στην πτώση του βιοτικού επιπέδου, μέχρι του σημείου που η οικονομία μας θα γίνει ανταγωνιστική. Αυτή είναι η σκληρή αλήθεια την οποία βιώνουμε όλοι μας. Δεν υπάρχει όμως άλλος δρόμος και αυτοί που το παίζουν δήθεν "αντιμνημονιακοί, αλλά μέσα στο ευρώ", αποσκοπούν στο να υποκλέψουν την ψήφο του ελληνικού λαού και στη συνέχεια να εφαρμόσουν ακριβώς τα ίδια μέτρα, ίσως και σκληρότερα, με... άλλα λόγια! Το μνημόνιο βεβαίως, δεν περιλαμβάνει μόνο εισπρακτικά μέτρα. Περιλαμβάνει και μια σειρά από διαρθρωτικές αλλαγές, τις οποίες θα έπρεπε εδώ και χρόνια να έχουμε υλοποιήσει μόνοι μας.

Οι διαρθρωτικές αλλαγές όμως, μέσα σε ένα κλίμα έντονου λαϊκισμού που επικρατεί στη χώρα μας, έχουν τεράστιο πολιτικό κόστος και όποιος αποφασίσει να τις υλοποιήσει, κυριολεκτικά "θα αυτοκτονήσει πολιτικά" γιατί για να γίνουν αυτές οι αλλαγές, πρέπει να απολυθεί κόσμος, πρέπει να γίνουν αποκρατικοποιήσεις και πολλά άλλα, που βρίσκουν αντίθετους τους συνδικαλιστές όλων των αποχρώσεων και όλων των κομμάτων. Ήδη τα δύο "πρώην μεγάλα κόμματα" σχεδόν αυτοκτόνησαν όταν αποφάσισαν να προχωρήσουν "λίγο" τις διαρθρωτικές αλλαγές με το άνοιγμα των επαγγελμάτων κλπ και βρήκαν απέναντί τους, τους δικούς τους συνδικαλιστές! Όλοι θυμόμαστε τον πρόεδρο των βυτιοφόρων να φωνάζει "πόλεμος", τις κινητοποιήσεις των ταξιτζήδων, των συμβολαιογράφων, των δικηγόρων, των φαρμακείων, τους καταπέλτες των πλοίων να καταλαμβάνονται σε αντίδραση για την άρση του “καμποτάζ” κλπ. Πως λοιπόν μπορούν να προχωρήσουν οι διαρθρωτικές αλλαγές;

 Η λύση είναι μια και μόνη: Οικουμενική Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας που θα απαρτίζεται από όλα τα κόμματα, που συνειδητά θέλουν τη χώρα μέσα στο ευρώ και την Ε.Ε. Αυτό όμως χρειάζεται ένα ώριμο πολιτικό σύστημα, πράγμα που δυστυχώς ΔΕΝ διαθέτουμε σαν χώρα... Δυστυχώς όλοι κοιτούν πως θα αναδειχθούν και πως θα εκμεταλλευθούν πολιτικά την όποια προσπάθεια πάει να γίνει, για την εξυγίανση του ελληνικού κράτους και της ελληνικής οικονομίας!

Πρέπει να τονίσω ότι προσωπικά δεν πιστεύω στις λεγόμενες "θεωρίες συνωμοσίας", ότι δηλαδή οι Ευρωπαίοι τα κάνουν όλα αυτά επίτηδες για να μας εξαγοράσουν φτηνά. Αν ήθελαν να το κάνουν αυτό θα ήταν πολύ πιο εύκολο να μας αφήσουν πρώτα να χρεοκοπήσουμε και μετά να μας εξαγοράσουν με... την ησυχία τους! Ούτε το απαράδεκτο ότι κάποιοι πολιτικοί "πουλήθηκαν", ούτε ότι οι εταίροι μας στην Ε.Ε. "θέλουν να τιμωρήσουν την Ελλάδα" κλπ. Οι δανειστές προσπαθούν απλά να εξασφαλίσουν ότι θα πάρουν πίσω τα χρήματα τους και τίποτα άλλο. Όλα τα άλλα που ακούγονται δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα. Καταλαβαίνω ότι όλα αυτά είναι λόγια σκληρά που δεν ηχούν ωραία στα αυτιά μας, αλλά δυστυχώς είναι η αλήθεια και όσο πιο γρήγορα συμβιβαστούμε με αυτή την αλήθεια, τόσο πιο γρήγορα θα γίνουν οι απαραίτητες διαρθρωτικές αλλαγές που προβλέπονται από το μνημόνιο, τόσο πιο γρήγορα θα γίνουμε ανταγωνιστικοί και τόσο πιο γρήγορα θα βγούμε από το μνημόνιο! Δυστυχώς άλλος δρόμος και εύκολη λύση δεν υπάρχει και ούτε φυσικά υπάρχει χρόνος για να “δοκιμάσουμε κάτι άλλο” όπως λένε μερικοί. Σε αυτή τη φάση που βρισκόμαστε το μόνο που δεν διαθέτουμε είναι ο χρόνος και αυτό γίνεται αντιληπτό όλο και περισσότερο από τις δηλώσεις των εταίρων μας στην Ε.Ε., αλλά κυρίως από τις προειδοποιήσεις των κρατικών παραγόντων, ότι τα ταμειακά αποθεματικά του κράτους στερεύουν μέρα με την ημέρα. Το να πιστεύουμε πως όλα αυτά είναι ψέματα και όλοι συνωμοτούν εναντίον μας, είναι μάλλον μια αφελής προσέγγιση, της σοβαρότερης κρίσης που έχει περιέλθει η χώρα μας εδώ και πάρα πολλά χρόνια.

Τέλος θέλω να επισημάνω ότι ο χωρισμός των Ελλήνων σε "μνημονιακούς" και "αντιμνημονιακούς" είναι απαράδεκτος και φτάνει στα έσχατα όρια του λαϊκισμού και της πατριδοκαπηλίας. Τι θα πει δηλαδή "μνημονιακός"; Υπάρχει αλήθεια Έλληνας που είναι συνειδητά "μνημονιακός": Εγώ δηλαδή που τα λέω όλα αυτά είμαι μνημονιακός; Τους πληροφορώ λοιπόν ότι είμαι "αντιμνημονιακός" πολύ περισσότερο από όλους εκείνους που "διαρρηγνύουν τα ιμάτια τους" σαν άλλοι Καϊάφες! Τι μπορεί να κάνει όμως κανείς όταν βλέπει τη χώρα του να καταστρέφεται και η μοναδική λύση είναι αυτή; Μιλάμε με ρεαλιστικά επιχειρήματα και όχι με ανέξοδες υποσχέσεις για "κατώτατους μισθούς 1300 ευρώ" ή "επιδόματα ανεργίας για όλους" όταν δεν υπάρχουν χρήματα ούτε για φάρμακα, μισθούς και συντάξεις και περιμένουμε κάθε τόσο τη “δόση” των δανειστών για να επιβιώσουμε σαν κράτος; Φυσικά σε όλα αυτά οι "αντιμνημονιακοί" απαντούν ότι "είναι ψέματα και λέγονται για να εκβιάσουν τον ελληνικό λαό". Ήθελα να ήξερα τι θα κάνουν όταν αποδειχθεί ότι αυτοί λένε τα μεγάλα ψέματα και τάζουν "λαγούς με πετραχήλια" σε ένα λαό που δεν ξέρει πια τι να πιστέψει! Οι λύσεις, κατά τη γνώμη μου, είναι δύο και πρέπει να ειπωθεί η αλήθεια στον Ελληνικό λαό από όλες τις πολιτικές δυνάμεις: 1η λύση: Μένουμε στο ευρώ και εφαρμόζουμε το μνημόνιο, με μια προσπάθεια για δικαιότερη κατανομή των βαρών μεταξύ πλουσίων και φτωχών. Κάνουμε πράξη τις διαρθρωτικές αλλαγές που προβλέπει το μνημόνιο, τις αποκρατικοποιήσεις και το νοικοκύρεμα του σπάταλου κράτους. Ταυτόχρονα καθιερώνουμε κανόνες διαφάνειας και πάταξης της διαφθοράς.

Αυτά ΔΕΝ μπορεί να τα κάνει καμία μονοκομματική κυβέρνηση, ούτε καν μια κυβέρνηση συνεργασίας 2-3 κομμάτων. Αυτά για να γίνουν πράξη μπορούν να γίνουν ΜΟΝΟ από Οικουμενική κυβέρνηση με ορίζοντα τουλάχιστον διετίας (για να μην πω τετραετίας), στην οποία θα συμμετέχουν ΟΛΑ τα κόμματα που ισχυρίζονται ότι θέλουν τη χώρα μέσα στην Ε.Ε. και το ευρώ. Αυτή είναι η μοναδική λύση που μπορεί να μας βγάλει από την κρίση και καλώ όλους, έστω την ύστατη ώρα, να αναλογιστούν την σοβαρότητα της κατάστασης και να πιέσουν ΟΛΑ τα κόμματα προς αυτή την κατεύθυνση. 2η λύση: Φεύγουμε από το Ευρώ και την Ε.Ε., καταργούμε μονομερώς το μνημόνιο, παύουμε να αναγνωρίζουμε το χρέος, (με ότι αυτό συνεπάγεται) και εφαρμόζουμε μια λαϊκή δημοκρατία σοβιετικού τύπου.

Με τη λύση αυτή μπορεί να διαφωνώ πλήρως, αναγνωρίζω όμως ότι είναι τουλάχιστον ειλικρινής. Θα επαναλάβω για μια ακόμα φορά πως όποιος ισχυρίζεται ότι υπάρχει τρίτη λύση, με την οποία θα καταργήσουμε το μνημόνιο και τους νόμους που ψηφίσθηκαν για να γίνει η δανεική σύμβαση και παράλληλα θα συνεχίσουμε να είμαστε μέσα στο Ευρώ και την Ε.Ε., κοροϊδεύει τον Ελληνικό λαό και λέει ΤΟ ΨΕΜΑ ΤΟΥ ΑΙΩΝΑ!!!

Ο «Χάρτης Εταιρικής Διακυβέρνησης του ΣΕΔ» και ο «Κώδικας του ΣΕΒ»

Τον Ιούνιο του 2010 αρχίσαμε να επεξεργαζόμαστε στον ΣΕΔ τον «Χάρτη Εταιρικής Διακυβέρνησης», με βάση την εμπειρία των περισσοτέρων μελών του ΔΣ του ΣΕΔ, αλλά και με τη συμμετοχή Καθηγητών Πανεπιστημίων που ήδη είχαν έλθει κοντά μας.

Ο «Χάρτης» αναρτήθηκε στο forum του ΣΕΔ για διαβούλευση με σκοπό να επικυρωθεί, μετά από 6 μήνες, στο 8ο Συνέδριο που θα γινόταν τον Δεκέμβριο του 2010, όπως και έγινε.

Όλως αιφνιδίως όμως, 2 μήνες πριν το Συνέδριο, μάθαμε ότι ο ΣΕΒ έβγαλε και εκείνος «προς διαβούλευση» τον «Κώδικα Εταιρικής Διακυβέρνησης». Ξαφνικά όλα ήταν προγραμματισμένα, ώστε ο «Κώδικας» να ολοκληρωθεί πριν το 8ο Συνέδριο του ΣΕΔ…όπως και έγινε. Τώρα όλο αυτό ήταν σύμπτωση; Θα σας γελάσω!

Αλλά δεν είναι αυτό το ζητούμενο. Το ζητούμενο είναι η ουσία, η οποία είναι η εξής:
Ο «Κώδικας» του ΣΕΒ, κατά τη γνώμη μας, απέχει κατά πολύ από τον «Χάρτη» του ΣΕΔ γιατί απλούστατα περιορίζεται στο να κωδικοποιήσει όσα λέει ο νόμος και δεν «αγγίζει» καν τα κρισιμότατα, κατά τη γνώμη μας, ζητήματα της Ε.Δ., τα οποία ο «Χάρτης» αναδεικνύει από τα πρώτα άρθρα του. Ο «Κώδικας» για παράδειγμα δεν ασχολείται με τα ανεξάρτητα μέλη στα ΔΣ των εισηγμένων, παρά μόνο με τον αριθμό τους. Το κρίσιμο ζήτημα κατά πόσον τα ανεξάρτητα μέλη είναι στην πραγματικότητα ανεξάρτητα, δεν το αγγίζει καν. Το ίδιο συμβαίνει και με τον εσωτερικό έλεγχο. Ο «Κώδικας» δηλαδή ασχολείται με τα «ανώδυνα» ζητήματα της Ε.Δ., αυτά δηλαδή που εύκολα μπορούν να εφαρμόσουν οι εισηγμένες.

Παρ’ όλα αυτά, στην τελευταία έρευνα που έκανε η Grand Thornton, ελάχιστες εισηγμένες εφάρμοσαν ακόμα και αυτά τα «ανώδυνα». Ακόμα δηλαδή και με βάση τον «Κώδικα» του ΣΕΒ οι εισηγμένες στη μεγάλη πλειοψηφία τους, πήραν πολύ χαμηλό βαθμό στην έρευνα που έγινε. Δεν χρειάζεται νομίζω να περιγράψουμε τι θα συνέβαινε αν η έρευνα γινόταν με βάση τον «Χάρτη» του ΣΕΔ!!!

Θα επαναλάβω μια απορία που έχω διατυπώσει εδώ και αρκετό καιρό και ακόμα απάντηση δεν έχω πάρει από κανέναν:
Από το 2002 που έγιναν οι νόμοι για την Ε.Δ. στη χώρα μας, πολλές εταιρείες χρεοκόπησαν και κατέστρεψαν χιλιάδες επενδυτές που τους εμπιστεύθηκαν τα χρήματα τους. Ούτε ένα ανεξάρτητο μέλος, ούτε ένας εσωτερικός έλεγχος δεν βγήκε ποτέ να καταγγείλει τη διοίκηση κάποιας από αυτές τις εταιρείες.

Σύμφωνα δηλαδή με όλα αυτά τα «ανεξάρτητα μέλη» και τους «εσωτερικούς ελέγχους» όλων αυτών των εταιρειών, τα πάντα «έβαιναν καλώς» μέχρι που εντελώς ξαφνικά οι εταιρείες χρεοκόπησαν. Μιλάμε για 10 χρόνια και μερικές εκατοντάδες εισηγμένων εταιρειών που χρεοκόπησαν, στις οποίες ποτέ κανένα ανεξάρτητο μέλος ή εσωτερικός έλεγχος δεν βγήκε να καταγγείλει ότι κάτι δεν πάει καλά! Πως αλλιώς μπορεί να εξηγηθεί αυτό το φαινόμενο, παρά μόνο ότι τα ανεξάρτητα μέλη μόνο ανεξάρτητα δεν είναι;
Το ίδιο φυσικά ισχύει και για τους εσωτερικούς ελέγχους.

Παρ’ όλα αυτά έγινε ένα πρώτο βήμα και το αναγνωρίζουμε.
Ο «Κώδικας» του ΣΕΒ, αν και απέχει από αυτό που θα θέλαμε εμείς οι Ιδιώτες επενδυτές, είναι ένα πρώτο βήμα και χαίρομαι ιδιαίτερα αν ο ΣΕΔ με την πρωτοβουλία του συνέβαλλε στη δημιουργία του, ή έστω στη βελτίωση του.
Αυτή την εποχή της μεγάλης οικονομικής κρίσης που περνάει η χώρα μας, ίσως όλα αυτά να φαίνονται ουτοπικά. Όμως τώρα είναι η ευκαιρία να δημιουργήσουμε ένα σωστό θεσμικό πλαίσιο για ολόκληρη την Κεφαλαιαγορά και φυσικά για τις εισηγμένες εταιρείες.

Καταλαβαίνουμε ότι οι εταιρείες έχουν αρκετές δυσκολίες, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι έχουν το δικαίωμα να μη σέβονται τους μετόχους τους. Εμείς, σαν ΣΕΔ, παρακολουθούμε τα πάντα και συμμετέχουμε όπου μας καλούν, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι «βάζουμε νερό στο κρασί μας».

Ο στόχος μας είναι οι εισηγμένες να αποκτήσουν χρηστή Ε.Δ. με βάση τον «Χάρτη Ε.Δ.» του ΣΕΔ. Είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε άριστα το επίπεδο Ε.Δ. της κάθε εισηγμένης και, όπως είπα σε ένα φίλο μου καθηγητή όταν συζητούσαμε το θέμα, «Εμείς δεν χρειάζεται να υποβάλλουμε κανένα ερωτηματολόγιο προς τις εισηγμένες για την Ε.Δ.»

Γνωρίζουμε άριστα τι συμβαίνει στην κάθε εταιρεία, ποια ανεξάρτητα μέλη είναι πραγματικά ανεξάρτητα και ποια όχι, ποιοι εσωτερικοί έλεγχοι κάνουν σωστά τη δουλειά τους, σε ποιες εταιρείες λειτουργούν ουσιαστικά οι βασικές επιτροπές Ε.Δ., ποιες εταιρείες δημοσιοποιούν τις αμοιβές των διευθυντικών στελεχών (μόνο το 8% !!!) και όταν έλθει η ώρα να μιλήσουμε, θα μιλήσουμε...
Και είναι γνωστό σε όλους ότι ο ΣΕΔ, όταν το αποφασίσει, έχει πολύ δυνατή φωνή!

Ο Μετοχικός Ακτιβισμός και η εφαρμογή του στη χώρα μας

Την έννοια του Μετοχικού Ακτιβισμού πολλοί την έχουν παρανοήσει.

Βλέποντας τη λέξη «ακτιβισμός» κάποιοι θεωρούν ότι μιλάμε για ένα κίνημα ακτιβιστών, οι οποίοι τρέχουν προς βοήθεια των φτωχών και των αδυνάτων! Καμία σχέση με όλα αυτά δεν έχει ο Μετοχικός Ακτιβισμός, ο οποίος στις αναπτυγμένες αγορές χρησιμοποιείται για την δημιουργία κερδοφορίας και πλεονασματικής αξίας στις επιχειρήσεις και κατ’ επέκταση στους μετόχους των επιχειρήσεων.

Η ειδοποιός διαφορά, αυτή ίσως που δικαιολογεί τον όρο «ακτιβισμός», είναι ότι αυτά τα κέρδη είναι κέρδη «υγείας» και όχι άκρατης και στυγνής κερδοσκοπίας.

Η στυγνή κερδοσκοπία έχει ημερομηνία λήξεως και το βλέπουμε καθημερινά σε παγκόσμιο επίπεδο. Όσα κόλπα και αν σκαρφιστούν οι διεθνείς κερδοσκόποι που δεν τους νοιάζει τίποτα άλλο παρά μόνο το κέρδος, κάποια στιγμή έρχεται ο «λογαριασμός» και ελάχιστοι αποφεύγουν στο τέλος τη χρεοκοπία.

Μόνο η «υγιής κερδοσκοπία» και η ενσυνείδητη συμμετοχή στις κεφαλαιαγορές μπορεί να έχει διάρκεια, γιατί στηρίζεται στην αειφόρο ανάπτυξη και στην δημιουργία θετικής αξίας στις επιχειρήσεις και στους μετόχους τους.
Εμείς, στον ΣΕΔ, τον Μετοχικό Ακτιβισμό τον βλέπουμε σαν μια πολύπλευρη διαδικασία, την οποία πρέπει να ακολουθήσει ο κάθε επενδυτής προκειμένου να επιβιώσει στο δύσκολο κόσμο της Κεφαλαιαγοράς, που έχει γίνει ακόμα δυσκολότερος λόγω της αρνητικής οικονομικής συγκυρίας.

Σύμφωνα λοιπόν με τον Μετοχικό Ακτιβισμό, ο μέσος ιδιώτης επενδυτής, όταν αποφασίσει να ασχοληθεί με την κεφαλαιαγορά και το χρηματιστήριο, οφείλει να ενημερωθεί για όλα όσα αφορούν την Ελληνική Κεφαλαιαγορά, να γνωρίσει δηλαδή τις Εισηγμένες Εταιρείες, τις Χρηματιστηριακές και τους άλλους επαγγελματίες της Κεφαλαιαγοράς, τους φορείς, τους κανόνες που ισχύουν και γενικά τη δομή της Ελληνικής Κεφαλαιαγοράς.
Καλό θα ήταν να πάρει και κάποια μαθήματα Θεμελιώδους και Τεχνικής Ανάλυσης, να αποκτήσει τη δυνατότητα να «ερμηνεύει» τα βασικά στοιχεία από έναν ισολογισμό και γενικά να μάθει να χρησιμοποιεί όλα εκείνα τα εργαλεία που θα τον βοηθήσουν να καταλάβει καλύτερα το χρηματιστήριο και τις δομές του.

Οφείλει τέλος να συμμετέχει στις Γενικές Συνελεύσεις των εισηγμένων εταιρειών των οποίων έχει, ή σκοπεύει να αποκτήσει τις μετοχές τους. Αν για παράδειγμα τον ενδιαφέρει κάποια εταιρεία, για να μπορεί να συμμετέχει στις Γενικές Συνελεύσεις της, μπορεί αρχικά με ένα πολύ μικρό ποσό, να αγοράσει 10-20 μετοχές της.
Στις Γεν. Συνελεύσεις είναι πολύ χρήσιμο και αποτελεσματικό να συνασπίζεται και με άλλους μετόχους της εταιρείας, με τους οποίους πλέον θα έχει κοινά συμφέροντα. Ο συνασπισμός αυτός είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικός αν γίνεται μέσα από κάποια Ένωση Μετόχων, όπως είναι ο ΣΕΔ.

Αυτή η ομαδική και συγχρονισμένη παρέμβαση στις Γεν. Συνελεύσεις είναι και το επιστέγασμα του Μετοχικού Ακτιβισμού. Οι παρεμβάσεις του ΣΕΔ τα προηγούμενα χρόνια δείχνουν τι μπορούν να πετύχουν οι μέτοχοι των εταιρειών, αν είναι ενωμένοι και οργανωμένοι σωστά και δεν περιμένουν πρώτα να χάσουν τα χρήματα τους και μετά να ζητήσουν τη βοήθεια του ΣΕΔ… Tότε συνήθως είναι αργά!

Ο «Μετοχικός Ακτιβιστής» λοιπόν είναι εκείνος ο επενδυτής ο οποίος μελετάει προσεκτικά τα στοιχεία της κάθε εταιρείας στην οποία θέλει να επενδύσει τα χρήματα του, μελετάει δηλαδή τα λεγόμενα «Θεμελιώδη» της επιχείρησης, ενώ ταυτόχρονα ελέγχει προσεκτικά και την Τεχνική Ανάλυση της μετοχής, γιατί ακόμα και οι μετοχές των καλύτερων εταιρειών, έρχεται κάποια χρονική στιγμή που μπορεί να είναι «υπερ-αγορασμένες» και να μην ενδείκνυται η αγορά τους τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή.
Κυρίως όμως ελέγχει προσεκτικά το επίπεδο Εταιρικής Διακυβέρνησης της εταιρείας, ένα ιδιαίτερα σημαντικό στοιχείο, το οποίο δείχνει κατά πόσον η εταιρεία σέβεται τους μετόχους της.

Τέλος δεν πρέπει να παραλείπει να ενημερώνεται και για τις δράσεις Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης που αναπτύσσει η εταιρεία, γιατί και αυτές με τη σειρά τους δείχνουν σοβαρότητα και σεβασμό προς το κοινωνικό σύνολο.
Όλα αυτά μαζί λοιπόν τα ονομάζουμε Μετοχικό Ακτιβισμό. Ο σύγχρονος μέτοχος- επενδυτής, δεν τα περιμένει όλα από τους άλλους. Ούτε ακόμα και από τις Εποπτικές Αρχές, οι οποίες βεβαίως οφείλουν να κάνουν σωστά τη δουλειά τους.

Ενεργεί από μόνος του, εφοδιάζεται με όλα τα εργαλεία που μπορεί να του προσφέρει η σύγχρονη τεχνολογία, μελετά διεξοδικά τα Θεμελιώδη, την Τεχνική Ανάλυση και την Εταιρική Διακυβέρνηση, αλλά και παρεμβαίνει οργανωμένα στα δρώμενα των επιχειρήσεων στις οποίες επενδύει τα χρήματα του, μέσω των Γεν. Συνελεύσεων.

Μεγάλος στόχος μας στον ΣΕΔ, είναι η υιοθέτηση όλων των παραπάνω από «ενσυνείδητους» επενδυτές και όχι από «ευκαιριακούς κερδοσκόπους», που πιστεύουν ότι το χρηματιστήριο «κόβει χρήμα» και μέσα σε 1 μήνα θα γίνουν πλούσιοι . Οι τελευταίοι συνήθως χρεοκοπούν και μετά τους φταίνε όλοι οι άλλοι εκτός από την εαυτό τους!

Συνοψίζοντας όλα τα παραπάνω κύριος στόχος μας είναι η ουσιαστική αναβάθμιση της Ελληνικής Κεφαλαιαγοράς, η οποία για να επιτευχθεί χρειάζεται να υπάρξει άνοδος του επιπέδου επενδυτικής παιδείας των Ελλήνων επενδυτών, βελτίωση της Εταιρικής Διακυβέρνησης των εισηγμένων εταιρειών, η οποία κατά γενική ομολογία βρίσκεται σε ιδιαίτερα χαμηλά επίπεδα και τελικά θεσμοθέτηση του Μετοχικού Ακτιβισμού στη χώρα μας.

Τον τελευταίο καιρό γίνονται κάποιες κινήσεις προς αυτή την κατεύθυνση, στις οποίες φυσικά συμμετέχει και ο ΣΕΔ. Ελπίζω μέσα από αυτή τη μεγάλη κρίση που βιώνουμε όλοι μας, να βγει και κάτι καλό σε θεσμικό επίπεδο για το Χρηματιστήριο Αθηνών και την Ελληνική Κεφαλαιαγορά γενικότερα.

Συνέντευξη στη δημοσιογράφο Μαρίζα Θεοτοκάτου

Συνέντευξη στη δημοσιογράφο Μαρίζα Θεοτοκάτου, για λογαριασμό του Fmvoice.gr

ΔΩΣΤΕ ΤΑ ΚΛΕΙΔΙΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΣΤΟΝ ΠΑΠΑΔΗΜΟ

Με μεγάλη ικανοποίηση και χαρά ακούσαμε όλοι τη συμφωνία των δύο μεγάλων
κομμάτων για Κυβέρνηση Εθνικής Σωτηρίας.

Μια κυβέρνηση για την οποία εγώ προσωπικά πίστεψα από την αρχή και
εξακολουθώ να πιστεύω ότι είναι η μόνη λύση για να βγει η χώρα από το
αδιέξοδο.

Με ακόμα μεγαλύτερη ικανοποίηση ακούω ότι ο πιο πιθανός Πρωθυπουργός της
νέας κυβέρνησης είναι ο Λουκάς Παπαδήμος, ένα πρόσωπο το οποίο εκτιμώ
ιδιαίτερα, για τις γνώσεις και το κύρος του σε Πανευρωπαϊκό επίπεδο.

Θέλω όμως να σταθώ σε ένα σημαντικό σημείο και να πω στους πολιτικούς
μας αρχηγούς: ΔΩΣΤΕ ΤΑ ΚΛΕΙΔΙΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΣΤΟΝ ΠΑΠΑΔΗΜΟ!!!

Είναι ο μοναδικός που μπορεί να μας βγάλει από το αδιέξοδο και τα
επιχειρήματα που ακούγονται ότι δήθεν ο Παπαδήμος "δεν μπορεί να τα
βάλει με τη Μέρκελ και τον Σαρκοζί" είναι από αστεία μέχρι σκόπιμα και
εκ του πονηρού....

Ο Λουκάς Παπαδήμος δεν είναι ο οποιοσδήποτε. Είναι ένα πρόσωπο
Πανευρωπαϊκής εμβέλειας και χαίρει εκτίμησης από όλους τους πολιτικούς
αρχηγούς των κρατών της Ε.Ε. Θα έλεγα μάλιστα ότι μπορεί να τον
εμπιστεύονται περισσότερο από τους πολιτικούς μας, για τους οποίους δεν
έχουν και την καλύτερη εικόνα...Γνωρίζουν πολύ καλά από πολιτικά
παιχνίδια οι εταίροι μας και έχουν αποδείξει πολλές φορές ότι δεν
εμπιστεύονται πλέον τους πολιτικούς μας.

Ένα πρόσωπο όμως σαν τον Λουκά Παπαδήμο, τον οποίο γνωρίζουν όλοι καλά
από τη θητεία του στη θέση του Αντιπροέδρου της ΕΚΤ, είναι σίγουρο ότι
θα τον εμπιστευθούν γιατί θα γνωρίζουν ότι μιλούν με έναν τεχνοκράτη ο
οποίος δεν έχει κανένα λόγο να κάνει πολιτικά παιχνίδια.

Επιπρόσθετα δε νομίζω να θέλει κανείς να καταλήξει ο Παπαδήμος σαν τον
συγχωρεμένο τον Ζολώτα, ο οποίος σαν Πρωθυπουργός της οικουμενικής
κυβέρνησης το 1989 είχε πει:Παρακαλάω πότε να τελειώσει η θητεία μου να
φύγω!!!

Θα το πω λοιπόν για μια ακόμα φορά:

Ας αφήσουμε τις "κλάψες" και τις "τσιριμόνιες".
Δεν μας παίρνει πλέον για τίποτα. Η χώρα βρίσκεται “με το ένα πόδι στον
τάφο” και η Κυβέρνηση Εθνικής Σωτηρίας είναι η μοναδική λύση που μας
έχει απομείνει.

Ο Λουκάς Παπαδήμος πρέπει να πειστεί να αναλάβει Πρωθυπουργός (λογικό
είναι να έχει τους ενδοιασμούς του ο άνθρωπος), να τον περιβάλουν όλοι
με εμπιστοσύνη και να τον βοηθήσουν τίμια και ειλικρινά στο τιτάνιο έργο
που θα αναλάβει.

ΜΟΝΟ ΕΤΣΙ έχουμε ελπίδες να γλυτώσουμε τη χρεωκοπία και τον διεθνή
διασυρμό της χώρας μας!!!

Σημ:Το άρθρο αυτό δημοσιεύθηκε:
-Στο δημοσιογραφικό portal, Euro2day.gr
-Στο Blog του ΣΕΔ, "Μετοχικός Ακτιβισμός"
-Στο Forum του ΣΕΔ, Ελεύθερο Βήμα

Κυβέρνηση Εθνικής Σωτηρίας

Τις τελευταίες μέρες με το γενικό χαμό που επικρατεί στο πολιτικό-οικονομικό σκηνικό της χώρας, δύσκολα μπορεί να τοποθετηθεί κανείς χωρίς να παρεξηγηθεί.

Είμαι από εκείνους που από την πρώτη στιγμή υποστήριξα την ιδέα της Κυβέρνησης Συνεργασίας, Εθνικής Ενότητας και Σωτηρίας.

Δυστυχώς συνεχώς και από πολλούς ακούμε το αίτημα να φύγει ο Γιώργος Παπανδρέου, χωρίς να έχουμε καμία εγγύηση για τη συνέχεια.

Ωραία να φύγει ο ΓΑΠ, μετά όμως τι γίνεται;

Να με συγχωρούν οι φίλοι της ΝΔ, αλλά το "σε 6 εβδομάδες εκλογές" του Αντώνη Σαμαρά είναι,
κατά τη γνώμη μου, ακόμη πιο τυχοδιωκτικό από το "λεφτά υπάρχουν"...

Αλήθεια υπάρχει κάποιος που να πιστεύει ότι οποιαδήποτε μονοκομματική κυβέρνηση μπορεί να φέρει σε πέρας το τιτάνιο έργο της αναμόρφωσης της χώρας;

Συγνώμη αλλά μόνο όσοι κοιτούν τα προσωπικά τους συμφέροντα και τα βάζουν πάνω από το συμφέρον της χώρας υποστηρίζουν αυτή την άποψη.

Εδώ που φτάσαμε η μία και μοναδική λύση είναι μία Κυβέρνηση Εθνικής Σωτηρίας με τεχνοκράτες οι οποίοι δεν θα υπολογίζουν το πολιτικό κόστος, δεν θα έχουν καμία σχέση με τις διάφορες συντεχνίες και ΚΥΡΙΩΣ, δεν θα πολιτευτούν στις επόμενες εκλογές, η οποία θα προχωρήσει τις διαρθρωτικές αλλαγές και θα βάλει τάξη στα οικονομικά.

Τότε και μόνο τότε θα πρέπει να πάμε σε εκλογές.

Φυσικά Πρωθυπουργός θα πρέπει να είναι πρόσωπο κοινής αποδοχής.
Προσωπικά θα προτιμούσα τον Λουκά Παπαδήμο, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι
δεν υπάρχουν και άλλοι κατάλληλοι.

Χαίρομαι που βλέπω ότι υπάρχουν Βουλευτές από όλες τις παρατάξεις που το υποστηρίζουν αυτό και εύχομαι σύντομα να το κάνουν πράξη.

Λυπάμαι που θα το πω, αλλά όσοι υποστηρίζουν άλλες λύσεις το κάνουν από προσωπικό συμφέρον και δεν τους ενδιαφέρει τίποτα άλλο παρά μόνο πως θα βγει το κόμμα τους για να έχουν οφέλη τα επόμενα 1-2 χρόνια, γιατί με αυτή την κατάσταση καμία μονοκομματική κυβέρνηση δεν μπορεί να αντέξει περισσότερο...

Δεν σκέφτονται βέβαια ότι μετά από 1-2 χρόνια, αν υπάρχουμε σαν κράτος, θα είμαστε σε ακόμα χειρότερη, ίσως τραγική πλέον, κατάσταση.

Ακόμα όμως θέλω να βλέπω το "ποτήρι μισογεμάτο" και ελπίζω ότι, έστω και την τελευταία στιγμή, θα επικρατήσει η σύνεση και θα καταφέρει ο πολιτικός κόσμος να παραμερίσει τα προσωπικά συμφέροντα και να βάλει πάνω από όλα το συμφέρον της Πατρίδας...

Ίδωμεν!!!

Σήμερα είναι μια άλλη μέρα!

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο δημοσιογραφικό portal Capital.gr στις 17-6-2011 με τίτλο:
Σήμερα είναι μια άλλη μέρα

Ήμουν από τους πρώτους που πρότεινα τη συναίνεση τουλάχιστον των δύο κομμάτων εξουσίας, με σκοπό να βγει η χώρα από το οικονομικό αδιέξοδο και να γίνουν αυτές οι έρμες οι διαρθρωτικές αλλαγές, που τις ακούμε εδώ και πολλά χρόνια, αλλά δεν τις είδαμε ποτέ.

Δυστυχώς αυτό δεν κατέστη δυνατό και ο καθένας λέει τα δικά του για τα αίτια της αποτυχίας συνεννόησης μεταξύ των δύο μεγάλων κομμάτων.
Κρίμα...

Σήμερα όμως είναι μια άλλη μέρα.
Υπάρχει μια άλλη Κυβέρνηση, την οποία οφείλουμε να στηρίξουμε όλοι, άσχετα με το τι πιστεύει ο καθένας.

Κατ' αρχήν εδώ θέλω να τονίσω με κάθε τρόπο, ότι θεωρώ εντελώς απαράδεκτο τα κόμματα της Αντιπολίτευσης μετά 1-1,5 χρόνο από τις εκλογές να ζητάνε και πάλι εκλογές.Απαράδεκτο, καιροσκοπικό, αντισυνταγματικό, για να μη χρησιμοποιήσω καμιά πιο βαριά έκφραση...
Και όταν λέω τα κόμματα της Αντιπολίτευσης, εννοώ όλα ανεξαιρέτως τα κόμματα, τη ΝΔ, το ΚΚΕ, το ΛΑΟΣ, τον ΣΥΡΙΖΑ, τη ΔΗΣΥ,το Άρμα,τους οικολόγους, ακόμα και το ΠΑΣΟΚ, το οποίο έκανε ακριβώς το ίδιο όταν ήταν στην Αντιπολίτευση.
Δεν εξαιρώ κανέναν απολύτως!!!

Αυτή η αηδία πρέπει κάποτε να σταματήσει. Το Σύνταγμα προβλέπει 4ετή θητεία και μόνο για σημαντικά Εθνικά θέματα προβλέπει πρόωρες εκλογές.
Από το 1974 όμως μέχρι σήμερα ελάχιστες φορές έχουν γίνει εκλογές στην 4ετία και κάθε φορά επικαλούνται ανύπαρκτα Εθνικά θέματα, ενώ στην πραγματικότητα σκοπός της εκάστοτε Κυβέρνησης που κάνει πρόωρες εκλογές είναι να αιφνιδιάσει την Αντιπολίτευση.
Δηλαδή ο καιροσκοπισμός σε όλο του το μεγαλείο και μάλιστα εις βάρος του Συντάγματος και των Εθνικών θεμάτων!!!

Αλήθεια είδατε συχνά σε Αμερική, Αγγλία, Γαλλία κλπ να κάνουν πρόωρες εκλογές;
Είναι εξαιρετικά σπάνιο σε άλλα κράτη, ενώ στη χώρα μας είναι η συνήθης πρακτική.

Επαναλαμβάνω: Είναι ένα φαινόμενο απαράδεκτο που πρέπει κάποτε να σταματήσει και δεν εξαιρώ κανέναν...
Καλή-κακή η Κυβέρνηση (η όποια Κυβέρνηση), ψηφίστηκε για 4 χρόνια από τον Ελληνικό λαό.
Αυτό οφείλουν όλοι να το σέβονται και όχι όταν δουν κάποιες δημοσκοπήσεις να τους ευνοούν να βγαίνουν σαν άλλοι "Μακιαβέλι" και να ζητούν εκλογές.

Σήμερα λοιπόν είναι μια άλλη μέρα και η χώρα εξακολουθεί να βρίσκεται στο χείλος της χρεοκοπίας.
Οφείλουμε όλοι να βοηθήσουμε και όχι να αντιδρούμε σαν να πρόκειται για αγώνα Ολυμπιακού-Παναθηναϊκού...
Εδώ πρόκειται για το μέλλον μας και αν η χώρα χρεοκοπήσει θα την πληρώσουμε όλοι.
Η χρεοκοπία δεν πρόκειται να κάνει εξαιρέσεις.
Όλοι μαζί θα πάμε στον πάτο ή όλοι μαζί θα σωθούμε!!!

Παρά τις δυσμενείς εξελίξεις, προσωπικά εξακολουθώ να είμαι αισιόδοξος και πιστεύω ότι τελικά θα τα καταφέρουμε και θα αποφύγουμε τη χρεοκοπία...

Επί ξυρού ακμής:Ιστορικές στιγμές για την Ελληνική Οικονομία

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο δημοσιογραφικό portal Euro2day.gr με τίτλο:
Πολιτική συναίνεση πριν από την καταστροφή

Κυριολεκτικά στην "κόψη του ξυραφιού" (ή αλλιώς "επί ξυρού ακμής") βρίσκεται τις τελευταίες μέρες η Ελληνική οικονομία.

Ίσως να βρισκόμαστε και στο "σημείο μηδέν", στο οποίο πρέπει να παρθούν πλέον όλες οι δραματικές αποφάσεις που έπρεπε να έχουν ληφθεί εδώ και χρόνια, αλλά συνεχώς αναβάλλονται υπό τον φόβο του λεγόμενου "πολιτικού κόστους"

Πιθανολογώ πως όλοι πλέον έχουν καταλάβει που βρισκόμαστε, από τον Πρωθυπουργό μέχρι τον τελευταίο Έλληνα πολίτη, δεν νομίζω να υπάρχει πλέον κανείς που να αμφισβητεί τη δραματική κατάσταση της Ελληνικής οικονομίας. Όταν άλλωστε δηλώνεται από επίσημα χείλη ότι "τα λεφτά φτάνουν μέχρι τον Ιούλιο" δε νομίζω να χρειάζεται άλλη επεξήγηση.

Το θέμα είναι όμως "τι κάνουμε τώρα"
Έχει η Κυβέρνηση, έστω και την ύστατη στιγμή, τη θέληση να αλλάξει τη χώρα; Αυτό θα το μάθουμε αρκετά αργότερα.
Έχει η Αντιπολίτευση τη διάθεση να "βάλει πλάτη" για τη σωτηρία της χώρας; Και αυτό θα το μάθουμε αργότερα!!!

Δυστυχώς ακόμα και τώρα βλέπω διάφορες "δημοσκοπήσεις" να μετράνε τη "διαφορά" μεταξύ ΠΑΣΟΚ και ΝΔ...Αν είναι δυνατόν!!! Συνεχίζουμε ακόμα και στο χείλος του γκρεμού να μετράμε το "πολιτικό κόστος" (Γιατί περί αυτού πρόκειται).
Ακόμα και τώρα δεν βλέπω καμία διάθεση των πολιτικών μας να συνεργαστούν. Όλοι δηλώνουν "αδιάφθοροι" και "ανένδοτοι" στην πιθανότητα συνεργασίας!!!
Και από την άλλη τα "δημοσιογραφικά παπαγαλάκια" το μόνο που νοιάζονται είναι πως θα γίνουν αρεστά στη μία ή την άλλη παράταξη...
Με λίγα λόγια ο κατήφορος δεν έχει τελειωμό!!!
Και ο κατήφορος δεν είναι μόνο οικονομικός...
Είναι κυρίως κατήφορος πολιτικός και ηθικός!!!
Όταν θα έλθει η "ώρα της πληρωμής" δεν ξέρω πόσοι και ποιοι θα βρίσκονται πάνω στη γέφυρα του καραβιού...

Επειδή όμως η ελπίδα πεθαίνει τελευταία...(λέω εγώ τώρα) ελπίζουμε ακόμα να γίνει το "πολιτικό θαύμα" που θα σώσει τη χώρα μας:
Η Κυβέρνηση να υιοθετήσει όσες από τις προτάσεις της Αντιπολίτευσης είναι αξιόλογες και η Αντιπολίτευση να υιοθετήσει όσα θετικά έχει κάνει η Κυβέρνηση μέχρι τώρα!!!
Η λύση αυτή είναι μονόδρομος για όλους...
Η συνεχής άρνηση των πάντων από τα πολιτικά κόμματα, έχει απορριφθεί εδώ και πολύ καιρό από τον Ελληνικό Λαό...

Μόνο με τη συνεργασία όλων των πολιτικών δυνάμεων μπορεί έστω και την τελευταία στιγμή να περισώσουμε ότι περισώζεται.

Έστω και την τελευταία στιγμή το πολιτικό μας σύστημα έχει μια τελευταία ευκαιρία να σώσει τον εαυτό του από την πλήρη ανυποληψία και τη χώρα από τον όλεθρο...

Οι στιγμές που ζούμε είναι ιστορικές!!!
Πόσοι όμως το έχουν καταλάβει αυτό;

Και σε αυτό το ερώτημα την απάντηση θα τη μάθουμε αργότερα.
Όταν όλα θα έχουν τελειώσει...

Δημοσιεύματα σκοπιμότητας...

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο blog του ΣΕΔ "Μετοχικός Ακτιβισμός" στις 10 Μαΐου 2011:
Δημοσιεύματα σκοπιμότητας

Εδώ και αρκετό καιρό δεν διαβάζουμε τίποτα άλλο, παρά το ότι η Ελλάδα θα βγει από το ευρώ και θα επιστρέψει στη δραχμή.
Προσωπική μου άποψη είναι ότι πρόκειται για δημοσιεύματα σκοπιμότητας, από διάφορους διεθνείς και εγχώριους θεσμικούς...τζογαδόρους, οι οποίοι έχουν παίξει τεράστια ποσά στη χρεοκοπία της Ελλάδας.

Κατ' αρχήν πρέπει να τονίσουμε για πολλοστή φορά, ότι δεν υπάρχει διαδικασία εξόδου κάποιας χώρας από το ευρώ.Η συμφωνία που υπέγραψαν τότε οι χώρες του ευρώ δεν προβλέπει τίποτα τέτοιο.
Πως λοιπόν μια χώρα θα βγει από το ευρώ;
Πρέπει να καθίσουν και πάλι όλοι οι εταίροι σε ένα τραπέζι και να συμφωνήσουν από κοινού, για την διαδικασία εξόδου μιας χώρας από το ευρώ. Μόνο τότε θα μπορούμε να συζητάμε αυτό το ενδεχόμενο και απορώ πραγματικά πως διάφοροι καλοθελητές και μάλιστα προβεβλημένοι οικονομολόγοι, βγαίνουν και λένε τέτοιες χοντράδες.

Σκέφτηκαν μόνοι τους και αποφάσισαν (δημοκρατικά μόνοι τους) ότι μπορεί μια χώρα από μόνη της, αν το αποφασίσει να βγει από το ευρώ.
Και αυτά που χρωστάει στην Ε.Ε.;Οι επιδοτήσεις που έχει πάρει;
Ούτε λίγο ούτε πολύ δηλαδή, προτείνουν η χώρα μας να κάνει κυριολεκτικά κουρέλι την αξιοπιστία της προς τις διεθνείς αγορές και προς την Ε.Ε., να "φάει" τα λεφτά που χρωστάει και να μην έχει πρόσωπο να βγει σε αγορές ούτε μετά από 50 χρόνια, μόνο και μόνο για να κερδίσουν αυτοί τα στοιχήματα που έχουν παίξει για τη χρεοκοπία της Ελλάδας.
Γιατί ας μη γελιόμαστε, έξοδος από το ευρώ σημαίνει χρεοκοπία και μάλιστα του χειρίστου είδους, σημαίνει αναξιοπιστία της χώρας μας, σημαίνει ένα σωρό δυσμενείς αξιολογήσεις, που θα τις πληρώνουν οι Έλληνες για πολλές γενεές!!!

Τι συζητάμε λοιπόν;

Αυτό το ενδεχόμενο δεν πρέπει να το συζητάμε ούτε για αστείο.
Η λύση είναι μονόδρομος:
Η χώρα μας πρέπει να τα καταφέρει.
Η κυβέρνηση πρέπει να βάλει βαθιά το μαχαίρι στον τερατώδη δημόσιο τομέα και να πάψει να φοβάται το "πολιτικό κόστος".Αυτό το πολιτικό κόστος μας έφερε εδώ που μας έφερε και, αν καταστραφούμε τελικά, αυτός ο φόβος του "πολιτικού κόστους" θα μας έχει καταστρέψει.

Θα τονίσω για πολλοστή φορά, ότι εγώ είμαι αισιόδοξος ότι τελικά θα τα καταφέρουμε. Μετά την αύξηση των εξαγωγών, έχουμε και κάποια αισιόδοξα μηνύματα για άνοδο του τουρισμού στην καλοκαιρινή περίοδο που έρχεται.
Υστερούμε βεβαίως στα κρατικά έσοδα και στην πάταξη της φοροδιαφυγής. Εδώ το οικονομικό επιτελείο πρέπει να προσέξει ιδιαίτερα γιατί έχουν γίνει αρκετά λάθη.
Και τα λάθη στην κατάσταση που βρισκόμαστε δεν επιτρέπονται...

Και όμως...εγώ είμαι αισιόδοξος: Μια "αιρετική" άποψη

Πολλοί παραξενεύτηκαν όταν με άκουσαν να λέω σε μια συνέντευξη ότι είμαι αισιόδοξος, σχετικά με την οικονομική κρίση που βιώνουμε τον τελευταίο καιρό.
Σε μια εποχή που στα ΜΜΕ δεν ακούς σχεδόν τίποτα άλλο, παρά τη λέξη "χρεοκοπία" είναι τουλάχιστον περίεργο να βγαίνει ένας πρόεδρος Συνδέσμου Επενδυτών και να λέει ότι είναι αισιόδοξος και ότι η χώρα μας θα καταφέρει τελικά να γλιτώσει τη χρεοκοπία.

Πολλοί λένε ότι "οι αριθμοί δεν βγαίνουν" και πως τελικά δεν θα γλιτώσουμε την λεγόμενη αναδιάρθρωση του χρέους, πράγμα που ουσιαστικά σημαίνει χρεοκοπία.

Και όμως εγώ είμαι αισιόδοξος.
Γι αυτό και γράφω αυτό το άρθρο, γιατί scripta manent (τα γραπτά μένουν).
Και δεν το λέω μόνο από προαίσθηση, που σίγουρα έχω, ή από το γεγονός ότι είμαι φύσει αισιόδοξος...
Το στηρίζω και σε κάποια γεγονότα τα οποία είναι τα εξής:

1.Η πορεία του ΧΑ
Το ΧΑ όλο αυτό το διάστημα της οικονομικής κρίσης έχει σταθεί αξιοπρεπώς.Όχι ότι δεν έπεσε.Φυσικά και έπεσε, δεν μπορούσε να γίνει αλλιώς. Η πτώση του όμως ήταν αξιοπρεπής και σίγουρα δεν έχει καμία σχέση με το γεγονός ότι η χώρα, κατά τα λεγόμενα των περισσοτέρων, βρίσκεται "με το ένα πόδι" στη χρεοκοπία.
Επειδή λοιπόν το ΧΑ στάθηκε όλο αυτό το διάστημα αξιοπρεπώς και επειδή "το ταμπλό ξέρει πάντα κάτι περισσότερο από εμάς" θεωρώ ότι το ΧΑ "κάτι ξέρει" ή ακόμα καλύτερα "κάτι προεξοφλεί"!!!
Μην ξεχνάμε ότι το χρηματιστήριο γενικά προεξοφλεί γεγονότα πολύ πριν αυτά συμβούν. Τι γνωρίζει λοιπόν το ΧΑ που δεν γνωρίζουμε εμείς;

2. Η, έστω μικρή, άνοδος των εξαγωγών
Είναι ένα άλλο στοιχείο που σχεδόν πέρασε απαρατήρητο από τους διάφορους επαΐοντες που μας κατακλύζουν με αναλύσεις τον τελευταίο καιρό.
Και ερωτώ:Γιατί ανεβαίνουν οι εξαγωγές σε μια χώρα που βρίσκεται στο χείλος της χρεοκοπίας και η ακρίβεια κάθε μέρα αυξάνεται με γεωμετρική πρόοδο;
Γιατί αυτοί που παραγγέλνουν Ελληνικά προϊόντα από το εξωτερικό δεν περιμένουν λίγο ακόμα να χρεοκοπήσει η Ελλάδα και να τα πάρουν "κοψοχρονιά"; Μήπως και αυτοί γνωρίζουν κάτι παραπάνω και θεωρούν πως όχι μόνο δεν θα χρεοκοπήσει η Ελλάδα, αλλά μπορεί στο προσεχές μέλλον να βρεθούμε σε μια άνοδο των τιμών λόγω της μεγάλης ζήτησης;
Λέω μήπως;

Εγώ λοιπόν είμαι αισιόδοξος!!!
Όχι ότι τα πράγματα δεν είναι δύσκολα.
Είναι και μάλιστα πολύ δύσκολα. Η έξοδος από την κρίση αυτή τη στιγμή μοιάζει σαν κάτι το ακατόρθωτο!!!

Και όμως...εγώ είμαι αισιόδοξος ότι η χώρα μας θα καταφέρει τελικά να αποφύγει τη χρεοκοπία, τη στάση πληρωμών και την αναδιάρθρωση του χρέους και όχι μόνο αυτό. Μετά από το 2012 πιστεύω ότι θα αρχίσει η ανάκαμψη και η χώρα θα μπει σιγά-σιγά σε τροχιά ανάπτυξης!!!

Μένει να δούμε αν θα δικαιωθώ για αυτή την "αιρετική" άποψη στο μέλλον...

Οι ιχθυοκαλλιέργειες δείχνουν το δρόμο

Τον τελευταίο καιρό δύο ειδήσεις εισηγμένων στο ΧΑ πέρασαν “στα ψιλά”
Η πρώτη είχε να κάνει με την ΔΙΑΣ ιχθυοκαλλιέργειες, η οποία υιοθέτησε
ένα αναλογικό σύστημα για την εκλογή των μελών του ΔΣ

Σύμφωνα με το σύστημα αυτό, οι μέτοχοι μειοψηφίας, εφ' όσον συγκεντρώσουν
ένα ορισμένο ποσοστό μετοχών της εταιρείας, μπορούν να εκλέξουν ένα μέλος
στο ΔΣ. Είναι μια εξέλιξη ιστορική για το ΧΑ και για τη χώρα μας.

Δεν έχει σημασία το πως και το γιατί η διοίκηση της ΔΙΧΘ κατέληξε σε αυτή την
απόφαση. Σημασία έχει το γεγονός ότι έγινε η αρχή και τώρα περιμένουμε και άλλες
εισηγμένες εταιρείες να ακολουθήσουν το παράδειγμα της ΔΙΧΘ

Ειδικότερα περιμένουμε από τις εισηγμένες που ελέγχονται από το Ελληνικό Δημόσιο,
να δώσουν το τρανό παράδειγμα, πράγμα που δυστυχώς δεν έχει γίνει μέχρι στιγμής.
Ο Πρωθυπουργός κ. Γιώργος Παπανδρέου και ο Υπουργός Οικονομικών κ. Γιώργος
Παπακωνσταντίνου, πιστεύω ότι είναι άνθρωποι με ιδιαίτερες ευαισθησίες σε ζητήματα
Εταιρικής Διακυβέρνησης και είμαι σίγουρος ότι, αργά ή γρήγορα, θα προχωρήσουν
στο μεγάλο βήμα, οι εισηγμένες που ελέγχονται από το Ελληνικό Δημόσιο, να δώσουν
τη δυνατότητα στους μετόχους μειοψηφίας να εκλέξουν τουλάχιστον ένα μέλος στο ΔΣ,
το οποίο να μην είναι της απολύτου επιλογής του μεγαλομετόχου.

Έχω πει και παλαιότερα ότι η χώρα μας για να βγει από τη δύσκολη θέση που βρίσκεται,
εκτός από το συμμάζεμα των οικονομικών της, τον περιορισμό της σπατάλης και την αύξηση
των κρατικών εσόδων, πρέπει πριν από όλα να κερδίσει την εμπιστοσύνη των πολιτών της.
Και αυτή η εμπιστοσύνη θα κερδηθεί βήμα-βήμα, μέρα με τη μέρα στη συμπεριφορά του
κράτους προς τους πολίτες και αντίστροφα.
Εκεί θα κριθούν τα πάντα!!!

Μια άλλη είδηση που (αυτή και αν) πέρασε στα “ψιλά” των ειδήσεων είναι το γεγονός ότι η
εισηγμένη εταιρεία ΝΗΡΕΑΣ ιχθυοκαλλιέργειες, υιοθέτησε το Ανοιχτό Λογισμικό για όλες τις υπηρεσίες της!!!

Το ανοιχτό λογισμικό είναι μια παγκόσμια πρωτοβουλία, η οποία δεν έχει προβληθεί όσο θα έπρεπε
στη χώρα μας. Υπάρχουν εξαιρετικά προγράμματα όπως το Open-office και τα Windows Ubuntu τα οποία είναι απολύτως νόμιμα, λειτουργικά και εφάμιλλα των αναλόγων προϊόντων της Microsoft και των άλλων ομοειδών εταιρειών.
Στην εποχή της οικονομικής κρίσης που ζούμε η υιοθέτηση του Ανοιχτού Λογισμικού και του Ανοιχτού Κώδικα θα βοηθήσει πάρα πολύ στην εξάπλωση της πληροφορικής με προϊόντα τα οποία θα είναι προσβάσιμα στον καθένα.

Οι ιχθυοκαλλιέργειες λοιπόν “δείχνουν το δρόμο”

Περιμένουμε να τον ακολουθήσουν και άλλοι...

Απορρόφηση της ΔΙΑΣ ΑΕΕΧ από την τράπεζα Eurobank EFG

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΕΠΕΝΔΥΤΩΝ & ΔΙΑΔΙΚΤΥΟΥ-(ΣΕΔ)
Μέλος της Συμβουλευτικής Επιτροπής στην Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς
website: www.sed.gr e-mail: info@sed.gr
210-4911427 6937-389366

Αθήνα 2-11-2010
Αρ.Πρωτ. 232/2010

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

ΘΕΜΑ: Απορρόφηση της ΔΙΑΣ ΑΕΕΧ από την τράπεζα Eurobank EFG

Ο Σύνδεσμος Επενδυτών & Διαδικτύου διαμαρτύρεται για την μεθόδευση που ακολουθεί η διοίκηση της τράπεζας Eurobank EFG, για την απορρόφηση της ΔΙΑΣ Επενδυτική ΑΕΕΧ. Η σχέση ανταλλαγής η οποία προτείνεται (6,2 μετοχές της ΔΙΑΣ προς μία της Eurobank) έχει discount πάνω από 20%, αδικαιολόγητα μεγάλο σε σχέση με το χαρτοφυλάκιο της ΔΙΑΣ ΑΕΕΧ.

Εάν τελικά παραμείνει αυτή η σχέση ανταλλαγής, θα πρόκειται για άλλη μία περίπτωση εκμετάλλευσης των μετόχων μειοψηφίας από τους μεγαλομετόχους μιας εισηγμένης εταιρείας και μάλιστα με “νόμιμο μανδύα”.

Καλούμε τη διοίκηση της τράπεζας Eurobank EFG, η οποία έχει δείξει στο παρελθόν ότι σέβεται τους μετόχους της και τις αρχές Εταιρικής Διακυβέρνησης, να επανεξετάσει τη σχέση ανταλλαγής.

Καλούμε επίσης, για άλλη μια φορά, τις εποπτικές αρχές και τα συναρμόδια Υπουργεία, να επανεξετάσουν τη σχετική νομοθεσία, η οποία σε πολλές περιπτώσεις επιτρέπει την “νόμιμη εκμετάλλευση” των μετόχων μειοψηφίας, με αποτέλεσμα να έχουμε για άλλη μια φορά πολλές διαμαρτυρίες επενδυτών.

Η κατάσταση αυτή σε καμία περίπτωση δεν βοηθά στην αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των πολιτών προς τους θεσμούς και στην ουσιαστική αναβάθμιση της Ελληνικής Κεφαλαιαγοράς.

Για το Διοικητικό Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος...............Ο Γεν. Γραμματέας
Μπάμπης Εγγλέζος............Γιάννης Σαρρής

Νόμος 3461/2006 περί δημοσίων προτάσεων.Περίπτωση CROWN HELLAS CAN

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΕΠΕΝΔΥΤΩΝ & ΔΙΑΔΙΚΤΥΟΥ-(ΣΕΔ)
Μέλος της Συμβουλευτικής Επιτροπής στην Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς
Website: www.sed.gr e-mail: info@sed.gr
Τηλ:210-4911427 / 6977-649431

Αθήνα 12-10-2010

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Θέμα:Νόμος 3461/2006 περί δημοσίων προτάσεων.Περίπτωση CROWN HELLAS CAN

Ο Σύνδεσμος Επενδυτών και Διαδικτύου εκφράζει την έντονη δυσαρέσκειά του για τον νόμο 3461/2006 περί δημοσίων προτάσεων, ο οποίος οδηγεί αρκετές εταιρείες να βγαίνουν από το Χρηματιστήριο Αθηνών, πολλές φορές σε εξευτελιστικές τιμές για τους μετόχους μειοψηφίας, λόγω της δυσμενούς οικονομικής συγκυρίας.

Ο συγκεκριμένος νόμος πρέπει να αλλάξει, αν θέλει η πολιτεία να προστατεύσει τα δικαιώματα των επενδυτών, οι οποίοι εμπιστεύονται τις οικονομίες μιας ζωής σε εταιρείες που εισάγονται στο Χρηματιστήριο Αθηνών και μετά από κάποιο χρονικό διάστημα τις βλέπουν να διαγράφονται μετά από δημόσια πρόταση και να χάνουν πολλές φορές και το 99% του κεφαλαίου που επένδυσαν.

Προτείνουμε να αυξηθεί σε 95% το ποσοστό συγκέντρωσης των μετοχών πάνω από το οποίο ο προσφέρων μπορεί να απαιτήσει τη μεταβίβαση όλων των υπόλοιπων κινητών αξιών της υπό εξαγορά εταιρείας.

Αυτό είναι απόλυτα σύμφωνο με τη κοινοτική νομοθεσία, όπως ορίζει το άρθρο 15 παράγραφος 2 της κοινοτικής οδηγίας 25/2004 την οποία ενσωμάτωσε ο Νόμος 3461/2006 στο Εθνικό Δίκαιο.

Με τον τρόπο αυτό προστατεύονται επί της ουσίας και αποτελεσματικά τα δικαιώματα των μετόχων μειοψηφίας, τα οποία καταστρατηγούνται βάναυσα με την εφαρμογή της υπάρχουσας νομοθεσίας, όπως στην τελευταία περίπτωση της CROWN HELLAS CAN, όπου επιχειρείται η διαγραφή της εταιρείας από το Χρηματιστήριο Αθηνών με δυσμενέστατους όρους και μεγάλη περιουσιακή απώλεια των μειοψηφούντων μετόχων.

Ζητάμε από τις εποπτικές αρχές και την πολιτεία, να μην εγκρίνουν τη συγκεκριμένη δημόσια πρόταση και να ανοίξει άμεσα ο διάλογος με όλους τους φορείς της Ελληνικής Κεφαλαιαγοράς για την αλλαγή του νόμου 3461/2006 ο οποίος είναι, κατά τη γνώμη μας, "ληστρικός" για τους μετόχους μειοψηφίας.

Για το Διοικητικό Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος...........Ο Γεν.Γραμματέας
Μπάμπης Εγγλέζος......Γιάννης Σαρρής

ΧΑΡΤΗΣ ΕΤΑΙΡΙΚΗΣ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ

Στις αρχές Ιουνίου του 2010 πρότεινα τη δημιουργία ενός "Forum για την Εταιρική Διακυβέρνηση"
Το Forum συγκροτήθηκε ήδη με τη συμμετοχή Ακαδημαϊκών, δημοσιογράφων του οικονομικού τύπου και μελών του ΣΕΔ.
Στην πρώτη συνάντηση, που έγινε την Δευτέρα 21-6-2010 στο ΗΛΕΚΤΡΑ ΠΑΛΛΑΣ, συμμετείχαν, εκτός από εμένα, οι ακαδημαϊκοί:
Απόστολος Αποστόλου, Ανδρέας Κουτούπης και Γιάννης Φίλος, οι δημοσιογράφοι Δημήτρης Γλύστρας και Απόστολος Σκουμπούρης και τα μέλη του Προεδρείου του ΣΕΔ Γιάννης Σαρρής και Γιώργος Κουμπάρος.
Το Forum συγκροτήθηκε ήδη και απηύθυνε πρόσκληση και σε άλλους δημοσιογράφους και ακαδημαϊκούς να συμμετάσχουν.
Δήλωσαν επίσης συμμετοχή οι δημοσιογράφοι :Γιώργος Παπανικολάου, Θανάσης Μαυρίδης, Γιώργος Κατικάς και ο ακαδημαϊκός Μιχάλης Μπεκιάρης.

Στις 10 Ιουλίου, όπως είχα δεσμευθεί, πρότεινα προς το Forum και προς το Δ.Σ. του ΣΕΔ, τον "Χάρτη Εταιρικής Διακυβέρνησης" των εισηγμένων στο Χ.Α. εταιρειών.
Ο "Χάρτης" είναι ένα σύνολο κανόνων δεοντολογίας, πέρα από τα τυπικά των νόμων και με βάση αυτούς τους κανόνες θα βγαίνει σε τακτά χρονικά διαστήματα ο "Δείκτης Εταιρικής Διακυβέρνησης" των εισηγμένων εταιρειών.

Είναι δε, προς το παρόν, κείμενο προς διαβούλευση και περιμένουμε τις απόψεις και τις προτάσεις όλων όσων ασχολούνται με το τεράστιο ζήτημα της Εταιρικής Διακυβέρνησης:
----------------------------------------------------------------------------------
ΧΑΡΤΗΣ ΕΤΑΙΡΙΚΗΣ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΤΩΝ ΕΙΣΗΓΜΕΝΩΝ ΣΤΟ Χ.Α. ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ

1.Ανεξάρτητα μέλη στα Δ.Σ. των εισηγμένων
Οι εισηγμένες οφείλουν να αποδεικνύουν έμπρακτα ότι έχουν πραγματικά ανεξάρτητα μέλη στο Δ.Σ. Αυτό κατ’ αρχήν μπορεί να γίνει με την αναβάθμιση των ανεξαρτήτων μελών, τα οποία, σε ανάλογο ποσοστό θα εκπροσωπούν στο Δ.Σ. τους μετόχους μειοψηφίας. Τουλάχιστον ένα από τα ανεξάρτητα μέλη πρέπει να εκλέγεται από τους μετόχους μειοψηφίας, μέσω συστήματος αθροιστικής ψήφου και να μην είναι της απολύτου επιλογής του μεγαλομετόχου. Στην ετήσια Γεν. Συνέλευση της εταιρείας, εκπρόσωπος των ανεξαρτήτων μελών διαβάζει την «Έκθεση ανεξαρτήτων μελών».

2. Παρουσία μελών Δ.Σ. στις Γεν. Συνελεύσεις
Στις Γεν. Συνελεύσεις της εταιρείας , οφείλουν να παρευρίσκονται όλα ανεξαιρέτως τα μέλη του Δ.Σ. και να είναι σε θέση να απαντήσουν σε ερωτήσεις των μετόχων.

3.Υπηρεσία Εσωτερικού Ελέγχου
Απαραίτητη προϋπόθεση για την ύπαρξη έστω στοιχειώδους Εταιρικής Διακυβέρνησης.
Ο επικεφαλής της υπηρεσίας Εσωτερικού Ελέγχου διαβάζει στην ετήσια Γεν. Συνέλευση την έκθεση της Επιτροπής.

4. Επιτροπή ελέγχου
Πρέπει να αποτελείται αποκλειστικά από ανεξάρτητα μέλη του Δ.Σ.
και είναι υπεύθυνη για την επίβλεψη του έργου των εσωτερικών και εξωτερικών ελεγκτών

5. Επιτροπή επιλογής, αξιολόγησης και αμοιβών διευθυντικών στελεχών και μελών Δ.Σ.
Αποτελείται αποκλειστικά, ή κύρια από ανεξάρτητα μη εκτελεστικά μέλη.

6. Επιτροπή Διαχείρισης κινδύνων, η οποία θα αξιολογεί τους ενδεχόμενους κινδύνους που αναλαμβάνει η εταιρεία, τις επενδύσεις, τις εξαγορές, συγχωνεύσεις, επεκτάσεις κλπ

7. Έκθεση Εταιρικής Διακυβέρνησης
Όλες οι επιτροπές υποβάλλουν μία φορά το χρόνο έκθεση των πεπραγμένων τους. Οι εκθέσεις συμπεριλαμβάνονται στην «Έκθεση Εταιρικής Διακυβέρνησης», την οποία συντάσσει το Δ.Σ. και διαβάζει ο Πρόεδρος στην ετήσια Γεν. Συνέλευση. Στην έκθεση πρέπει να αναφέρεται και το σύστημα Ε.Δ. που ακολουθεί η εταιρεία.

8. Εταιρική Ιστοσελίδα
Η ιστοσελίδα της κάθε εταιρείας πρέπει να είναι λειτουργική και με ευθύνη του τμήματος επενδυτικών σχέσεων να ενημερώνει έγκυρα και έγκαιρα τους μετόχους της εταιρείας με όλες τις οικονομικές και διοικητικές μεταβολές και ανακοινώσεις. Στην ιστοσελίδα πρέπει να υπάρχουν αναρτημένα σε εμφανές σημείο, το Καταστατικό και ο Εσωτερικός Κανονισμός της εταιρείας.
Επίσης 10 μέρες πριν από την ετήσια Γεν. Συνέλευση πρέπει να είναι διαθέσιμο για κατέβασμα από την ιστοσελίδα το ετήσιο ενημερωτικό δελτίο της εταιρείας, στο οποίο απαραίτητα πρέπει να αναφέρονται οι αμοιβές όλων των μελών του Δ.Σ. και των διευθυντικών στελεχών της επιχείρησης.
Τέλος, είναι απαραίτητο στην ιστοσελίδα να λειτουργεί Forum των μετόχων της εταιρείας, μέσω του οποίου οι μέτοχοι θα συζητούν μεταξύ τους και με το τμήμα επενδυτικών σχέσεων και μέσω αυτού με το Δ.Σ. της εταιρείας. Στο forum οι μέτοχοι θα εκθέτουν τις προτάσεις και τις απόψεις τους για την εταιρεία, θα κάνουν προτάσεις για την λειτουργικότητα της ιστοσελίδας κλπ

9.Πολυμετοχικότητα
Όσο μικρότερο ποσοστό μετοχών έχει ο μεγαλομέτοχος στην κατοχή του και όσο μεγαλύτερη είναι η διασπορά των μετοχών στο κοινό, τόσο μεγαλύτερο βαθμό θα παίρνει η εταιρεία στον Δείκτη Εταιρικής Διακυβέρνησης.

10.Διαφορετικά πρόσωπα για τις θέσεις Προέδρου και Διευθύνοντος Συμβούλου στην κάθε εταιρεία.

11.Λειτουργία αυτόνομου τμήματος Επενδυτικών σχέσεων
Όσο πιο αυτόνομο είναι το τμήμα τόσο μεγαλύτερο βαθμό θα παίρνει η εταιρεία στον Δείκτη Εταιρικής Διακυβέρνησης

12. Ημερομηνία διεξαγωγής της Ετήσιας τακτικής Γεν.Συνέλευσης.
Θα βαθμολογείται η έγκαιρη διεξαγωγή της ετήσιας Γεν. Συνέλευσης και όχι η διεξαγωγή της στις 3 τελευταίες μέρες του Ιουνίου
-------------------------------------------------------------------------------
Καλούνται όλοι οι επενδυτές, μέλη και φίλοι του ΣΕΔ, να διατυπώσουν τις απόψεις, θέσεις και προτάσεις τους πάνω στον "Χάρτη Εταιρικής Διακυβέρνησης"

Ομιλία στην Ημερίδα: «Αειφόρες και Υπεύθυνες Επενδύσεις»

Ξενοδοχείο Μεγ.Βρετάνια
Αθήνα 26-5-2010

Κυρίες και κύριοι καλημέρα σας.

Θα ήθελα να συγχαρώ τους διοργανωτές αυτής της Ημερίδας και το Ινστιτούτο Κοινωνικής Καινοτομίας. Με την ομιλία αυτή μου δίνεται η ευκαιρία να αναπτύξω ένα θέμα ιδιαίτερα σημαντικό, το οποίο πιστεύω ότι δεν έχει προβληθεί επαρκώς στη χώρα μας.

Το θέμα αυτό είναι:
«ΕΤΑΙΡΙΚΗ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΕΤΑΙΡΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ, ΩΣ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΕΠΙΛΟΓΗΣ ΕΥΚΑΙΡΙΩΝ ΚΑΙ ΜΕΙΩΣΗΣ ΤΩΝ ΚΙΝΔΥΝΩΝ ΕΠΕΝΔΥΣΗΣ ΣΤΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ»

Η Εταιρική Διακυβέρνηση και η Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη, είναι δύο μη οικονομικοί παράγοντες, οι οποίοι τα τελευταία χρόνια υιοθετούνται όλο και περισσότερο από τις σύγχρονες επιχειρήσεις.

Οι παράγοντες αυτοί, αν και μη οικονομικοί, θεωρούνται αναπόσπαστο κομμάτι κάθε σοβαρής επιχείρησης και οι σύγχρονοι αναλυτές τους λαμβάνουν όλο και περισσότερο υπ’ όψιν τους στις αναλύσεις των οικονομικών αποτελεσμάτων και μελλοντικών προοπτικών των επιχειρήσεων.

Επιπρόσθετα πρέπει να τονίσουμε ότι όλοι οι μεγάλοι Θεσμικοί ή μη Θεσμικοί Επενδυτές, εξετάζουν ενδελεχώς το επίπεδο Εταιρικής Διακυβέρνησης και τις δραστηριότητες Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης της κάθε εταιρείας, πριν πάρουν οποιαδήποτε απόφαση για να επενδύσουν σε αυτήν τα κεφάλαια τους.

Άλλωστε μια σειρά ερευνών που έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια, σε παγκόσμιο επίπεδο και σε επιχειρήσεις διαφόρων κλάδων, έχουν καταδείξει ότι οι δύο αυτοί παράγοντες επηρεάζουν θετικά και σε πολύ μεγάλο βαθμό την ανταγωνιστικότητα των σύγχρονων επιχειρήσεων.

Μερικές από τις δυνατότητες που προσφέρουν στις επιχειρήσεις οι δύο αυτοί σημαντικοί μη οικονομικοί παράγοντες για τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας, θα παρουσιαστούν σε αυτή την εισήγηση.

Η Εταιρική Διακυβέρνηση και η Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη είναι μια ολόκληρη φιλοσοφία η κάθε μια ξεχωριστά και πιστεύω ότι θα πρέπει οι Διοικήσεις των επιχειρήσεων να τις πιστέψουν και να τις υιοθετήσουν, προκειμένου να προσαρμοστούν στις συνθήκες που επιβάλλει η παγκοσμιοποίηση των αγορών.

Ας αρχίσουμε από την Εταιρική Διακυβέρνηση:

Σε αρκετούς επιχειρηματίες, αλλά και χρηματιστές και επενδυτές υπάρχει η λανθασμένη αντίληψη ότι μοναδικός σκοπός της Εταιρικής Διακυβέρνησης, είναι ο έλεγχος των αποφάσεων της διοίκησης της κάθε εταιρείας από τους μετόχους μειοψηφίας.
Αυτή όμως, είναι μόνο η μισή αλήθεια
Η εφαρμογή χρηστής Εταιρικής Διακυβέρνησης από τις επιχειρήσεις αποβαίνει σε πολύ μεγάλο βαθμό πρωτίστως εις όφελος των ίδιων των εταιρειών.

Αν εξετάσουμε μία προς μία τις εταιρείες που είναι εισηγμένες στο Χρηματιστήριο Αθηνών, θα παρατηρήσουμε ότι οι καλύτερες εταιρείες, δηλαδή εκείνες που έχουν τη μεγαλύτερη ανάπτυξη και κερδοφορία, είναι εκείνες που έχουν και την καλύτερη Εταιρική Διακυβέρνηση.

Αντίθετα οι εταιρείες που βρίσκονται στα όρια της χρεοκοπίας, «μπαινοβγαίνουν» στην επιτήρηση και συνήθως καταλήγουν σε αναστολή διαπραγμάτευσης, είναι εκείνες που έχουν και το χαμηλότερο επίπεδο Εταιρικής Διακυβέρνησης

Σε αρκετές χώρες του κόσμου έχουν ήδη θεσπισθεί κανόνες Εταιρικής Διακυβέρνησης, οι οποίοι έχουν σαν βασικό στόχο τη διασφάλιση διαφανούς, χρηστής και αποτελεσματικής διοίκησης που μεγιστοποιεί την οικονομική αξία των εταιριών, προστατεύοντας ταυτοχρόνως τα συμφέροντα όλων των μετόχων.

Οι κανόνες αυτοί αναφέρονται κυρίως στο Διοικητικό Συμβούλιο της κάθε εταιρείας, την οργάνωσή του και εξασφάλιση της ανεξαρτησίας του από μεγαλομετόχους και ανώτατα διευθυντικά στελέχη της εταιρείας

Οι κανόνες Εταιρικής Διακυβέρνησης, μεταξύ άλλων προβλέπουν:

1. Συμμετοχή στα Διοικητικά Συμβούλια των εταιριών μη εκτελεστικών μελών, δηλαδή Συμβούλων που δεν έχουν σχέση εξαρτημένης εργασίας με την εταιρεία.

2. Συμμετοχή ενός αριθμού ανεξαρτήτων Συμβούλων, δηλαδή Συμβούλων που δεν έχουν στενούς συγγενικούς δεσμούς με τον Διευθύνοντα Σύμβουλο ή με τους μεγαλομετόχους.

3. Διαφορετικά άτομα για τις θέσεις του Προέδρου του Διοικητικού Συμβουλίου και του Διευθύνοντος Συμβούλου.

4. Ειδική υπηρεσία εσωτερικού ελέγχου που απαρτίζεται κατά πλειοψηφία από μη εκτελεστικά μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου.

5. Υποχρεωτική ύπαρξη εσωτερικού κανονισμού της κάθε εταιρίας, ο οποίος μεταξύ άλλων πρέπει να περιλαμβάνει την διάρθρωση όλων των υπηρεσιών και τη σχέση μεταξύ τους, καθώς και τις διαδικασίες παρακολούθησης των συναλλαγών των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου, των διευθυντικών στελεχών και γενικά όλων όσων έχουν εσωτερική πληροφόρηση εξ αίτίας της θέσης τους στην εταιρία.

6. Ειδική υπηρεσία καθορισμού αμοιβών διευθυντικών στελεχών που θα απαρτίζεται αποκλειστικά, ή κύρια από μη εκτελεστικά μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου.

Η κεντρική ιδέα πίσω από τους παραπάνω κανόνες είναι πως όσο ενισχύεται η ανεξαρτησία του Διοικητικού Συμβουλίου έναντι των διευθυντικών στελεχών, τόσο θωρακίζεται το Διοικητικό Συμβούλιο στην άσκηση του εποπτικού και ελεγκτικού του ρόλου επί των διευθυντικών στελεχών της επιχείρησης, με αποτέλεσμα τη βελτίωση των οικονομικών αποτελεσμάτων ή ακόμα και την αντικατάσταση των ανεπαρκών στελεχών.

Σε σχετικές έρευνες που έχουν γίνει παγκοσμίως, έχει τεθεί προς διερεύνηση η υπόθεση, πώς η σχέση ανάμεσα σε μη εθελούσιες αποχωρήσεις (απολύσεις) ανωτάτων διευθυντικών στελεχών και σε εταιρική αποδοτικότητα, θα είναι ισχυρότερη στην εποχή μετά την εφαρμογή των κανόνων Εταιρικής Διακυβέρνησης.

Πράγματι, τα αποτελέσματα αυτών των ερευνών κατέληξαν μεταξύ άλλων στα παρακάτω συμπεράσματα:

1. Παρατηρείται αύξηση στις μη εθελούσιες αποχωρήσεις ανωτάτων διευθυντικών στελεχών μετά τη θέσπιση των κανόνων Εταιρικής Διακυβέρνησης, ιδιαίτερα στις εταιρίες που συμμορφώθηκαν με τις βασικές υποδείξεις των κανόνων

2.Στις επιχειρήσεις που υιοθέτησαν τους κανόνες Εταιρικής Διακυβέρνησης, κυρίως σε όσες αυξήθηκε το ποσοστό των μη εκτελεστικών μελών του Διοικητικού Συμβουλίου, παρατηρείται αύξηση του συντελεστή συσχέτισης ανάμεσα σε αποχωρήσεις ανωτάτων στελεχών και εταιρική αποδοτικότητα.

Επιπρόσθετα διερευνήθηκε η σχέση ανάμεσα σε εταιρική αξία και την εφαρμογή των κανόνων Εταιρικής Διακυβέρνησης, από εταιρείες εισηγμένες σε χρηματιστήρια αναπτυγμένων αγορών.

Τα ευρήματά τους συνοψίζονται ως εξής :

1.Η εταιρική αξία αυξάνεται όταν οι εταιρίες θεσπίζουν επιτροπή εσωτερικού ελέγχου ή και επιτροπή καθορισμού αμοιβών διευθυντικών στελεχών.

2.Η εταιρική αξία μειώνεται όταν στις επιτροπές εσωτερικού ελέγχου ή και καθορισμού αμοιβών διευθυντικών στελεχών συμμετέχουν κορυφαία διευθυντικά στελέχη.

3.Η εταιρική αξία αυξάνεται όσο αυξάνεται, πέρα κάποιου ορίου, το ποσοστό συμμετοχής στο Διοικητικό Συμβούλιο των μη εκτελεστικών μελών.

Στις σύγχρονες επιχειρήσεις τα συμφέροντα των μεγαλομετόχων, μικρομετόχων, διευθυντικών στελεχών και πιστωτών δεν ταυτίζονται πάντοτε.
Αντιθέτως εκδηλώνονται συχνά συγκρούσεις συμφερόντων ανάμεσα στις παραπάνω ομάδες, με αρνητικές συνέπειες στη λειτουργία της επιχείρησης.

Η καθιέρωση κανόνων Εταιρικής Διακυβέρνησης επιδιώκει αυτό ακριβώς: Να περιορίσει τα σχετικά προβλήματα που προκύπτουν από αυτές τις συγκρούσεις συμφερόντων.

Τα εμπειρικά ευρήματα ενισχύουν την άποψη πως οι κανόνες Εταιρικής Διακυβέρνησης, εφ’ όσον εφαρμοσθούν σωστά, αυξάνουν την εταιρική αξία και την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων.

Η Εταιρική Διακυβέρνηση είναι μια ιστορική αναγκαιότητα, η οποία θα βοηθήσει σε μεγάλο βαθμό την ανάπτυξη των επιχειρήσεων και την εμπέδωση κλίματος εμπιστοσύνης στην Ελληνική Κεφαλαιαγορά.

Και ερχόμαστε στην Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη:

Η Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη είναι -θα έλεγα- προέκταση της Εταιρικής Διακυβέρνησης, η οποία αποδεδειγμένα μπορεί να ωφελήσει τις επιχειρήσεις αυξάνοντας την εταιρική αξία, καθώς βελτιώνει το κοινωνικό τους πρόσωπο και αυξάνει έτσι την ανταγωνιστικότητά τους.

Στο Χρηματιστήριο Αθηνών, όπως και σχεδόν σε όλα τα χρηματιστήρια του κόσμου, υπάρχουν εισηγμένες εταιρείες οι οποίες πέρα από τις υποχρεώσεις τους που ορίζονται από τους νόμους και τους κανονισμούς της κεφαλαιαγοράς, εφαρμόζουν σε καθαρά εθελοντική βάση την Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη.

Οι εταιρείες αυτές αποδεικνύουν έμπρακτα ότι σέβονται όχι μόνο τους μετόχους τους, αλλά και το κοινωνικό σύνολο.
Πρωτοβουλίες εταιρειών οι οποίες έχουν να κάνουν με κοινωνική προσφορά σε ζητήματα όπως:
-προστασία του περιβάλλοντος,
-στήριξη της παιδείας και του αθλητισμού,
-πολιτιστική αναβάθμιση της χώρας μας,
-συμμετοχή σε προγράμματα αιμοδοσίας,
-στήριξη της δημόσιας υγείας,
-κοινωνική αλληλεγγύη και φιλανθρωπία.
Δεν είναι δυνατόν να μας αφήνουν αδιάφορους, όσο και αν ο σκληρός κόσμος της οικονομίας και των κεφαλαιαγορών δεν είναι και πολύ «φιλικός» με αυτές τις, ξεχασμένες στις μέρες μας, έννοιες.

Όταν ομιλούμε για ανταγωνιστικότητα των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων, δεν μπορούμε να αγνοούμε ούτε την παγκοσμιοποίηση, ούτε τα οικονομικά και κοινωνικά πρότυπα των άλλων ανεπτυγμένων ή υπό ανάπτυξη χωρών της Ευρώπης.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει πρωτοστατήσει στην υπογραφή όλων των διεθνών συμβάσεων στο πλαίσιο του ΟΗΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα, των βασικών αρχών για τα δικαιώματα στην εργασία, τη Συνθήκη του Ρίο, για την προστασία του περιβάλλοντος, τη Συμφωνία του Κιότο κλπ

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μέσω της Πράσινης Βίβλου για την προώθηση της Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης, άνοιξε τον διάλογο στην Ευρώπη το 2001 και το 2002, για τη σημασία της Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης, αναζητώντας τρόπους βέλτιστης εφαρμογής της με διαφάνεια και συνέπεια από τις σύγχρονες επιχειρήσεις

Η Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη είναι τρόπος σκέψης και πράξης. Τα βήματα για επιτυχή Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη σε συνεργασία με τις διάφορες κοινότητες που μας απασχολούν είναι τα εξής:

1. Πρέπει να υπάρχει κατανόηση των πραγματικών αναγκών και προβλημάτων της κάθε κοινότητας.
2. Συμμετοχή των εργαζομένων της επιχείρησης στον σχεδιασμό και την υλοποίηση των προγραμμάτων.
3. Να υπάρχει συνδυασμός δραστηριοτήτων και
4. Να υπάρχει μακροχρόνια σχέση με την κοινότητα και διαρκής δέσμευση.

Ο ορισμός της Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης μέσα από την επιχειρηματική λειτουργία είναι:
Υπεύθυνη κοινωνική συμπεριφορά της επιχείρησης στο περιβάλλον στο οποίο δραστηριοποιείται, αρμονική σχέση με τις ομάδες κοινού που επηρεάζει, συνειδητή ουσιαστική ολοκληρωμένη διαρκής δέσμευση της επιχείρησης έναντι της κοινωνίας και ανταπόδοση της εμπιστοσύνης της.

Κατά συνέπεια η σύγχρονη επιχειρηματική διαχείριση οφείλει να προσαρμόζεται σε μια διαρκώς μεταβαλλόμενη κοινωνία, στην οποία οι ανάγκες και οι προσδοκίες του κοινού πρέπει να λαμβάνονται υπόψην και να εκπληρώνονται.

Τι προσφέρει όμως η Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη στις ίδιες τις εταιρείες; Προσφέρει βελτίωση της φήμης και ηπιότερη αντιμετώπιση σε μια κρίση. Έτσι σταδιακά δημιουργούνται ικανοποιημένοι καταναλωτές, ικανοποιημένοι εργαζόμενοι, ικανοποιημένες τοπικές κοινότητες και κατά συνέπεια ικανοποιημένοι μέτοχοι.

Με αυτόν τον τρόπο αυξάνεται η ανταγωνιστικότητα της επιχείρησης, σε σχέση με άλλες επιχειρήσεις που δεν εφαρμόζουν ανάλογα προγράμματα Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης

Συμπερασματικά μπορούμε να διατυπώσουμε την άποψη ότι η Εταιρική Διακυβέρνηση και η Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη, αποδεδειγμένα αυξάνουν την ανταγωνιστικότητα αλλά και την εταιρική αξία των επιχειρήσεων, εφ’ όσον εφαρμοσθούν με βάση συγκεκριμένους κανόνες διαφάνειας και με σεβασμό στον άνθρωπο, την κοινωνία και τους μετόχους.

Ο Σύνδεσμος Επενδυτών & Διαδικτύου (ΣΕΔ), του οποίου έχω την τιμή να είμαι πρόεδρος, έχει αναγνωρισθεί με νόμο από τη Βουλή των Ελλήνων σαν εκπρόσωπος των ιδιωτών επενδυτών στη χώρα μας και συμμετέχει, μαζί με άλλους 5 φορείς, στη Συμβουλευτική Επιτροπή της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς. Ο ΣΕΔ από τις αρχές του 2004, εφαρμόζει στην Ελληνική Κεφαλαιαγορά τον Μετοχικό Ακτιβισμό, ένα θεσμό που εφαρμόζεται σε όλες τις αναπτυγμένες αγορές του κόσμου και συνίσταται στην ενεργό συμμετοχή των επενδυτών-μετόχων στα δρώμενα των επιχειρήσεων.
Η χρηστή εφαρμογή της Εταιρικής Διακυβέρνησης, η διαφάνεια, η πλήρης έγκαιρη και έγκυρη ενημέρωση και τελικά ο σεβασμός των μετόχων μειοψηφίας και των επενδυτών από τους μεγαλομετόχους και τα διοικητικά στελέχη των εταιρειών, καθώς επίσης η Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη, η προστασία του περιβάλλοντος και τέλος, η βελτίωση του επιπέδου Επενδυτικής Παιδείας και η απόκτηση Επενδυτικής Συνείδησης εκ μέρους των Ελλήνων επενδυτών, είναι μερικοί από τους κυριότερους στόχους του Μετοχικού Ακτιβισμού, που σκοπό έχουν να καταστήσουν το Χρηματιστήριο σύγχρονο και αξιόπιστο μοχλό ανάπτυξης της Ελληνικής Οικονομίας.

Οι ευκαιρίες επένδυσης στη χώρα μας, μετά και την πρόσφατη οικονομική κρίση είναι πολλές. Οι αποτιμήσεις των εταιρειών στο ταμπλό του χρηματιστηρίου είναι σε ιδιαίτερα χαμηλά επίπεδα και σίγουρα πολλές από αυτές αποτελούν ευκαιρίες που ίσως να μην τις ξαναδούμε στο μέλλον.

Οι επενδυτές, προκειμένου να επιλέξουν τις ευκαιρίες, οι οποίες παρουσιάζονται μετά από κάθε οικονομική κρίση, αλλά και για να μειώσουν τους κινδύνους που ενδεχομένως προκύπτουν σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς που ζούμε, οφείλουν παράλληλα με τον έλεγχο των οικονομικών στοιχείων της κάθε επιχείρησης, να ελέγχουν διεξοδικά το επίπεδο Εταιρικής Διακυβέρνησης και τις δραστηριότητες Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης, που εφαρμόζει η επιχείρηση αυτή, προκειμένου να κάνουν τη σωστή επιλογή για την επένδυση τους.

Σας ευχαριστώ

Το στοίχημα της ανάπτυξης και ο "μεγάλος πειρασμός"

Σε προηγούμενα άρθρα έχω τονίσει ότι η χώρα μας με την προσφυγή στο μηχανισμό στήριξης της Ε.Ε. και στο ΔΝΤ πήρε απλά 3-4 χρόνια παράταση από τη χρεοκοπία. Σε αυτά τα χρόνια η προσπάθεια για ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας είναι μονόδρομος για όλους μας, ανεξάρτητα ποια πολιτική υποστηρίζει ο καθένας.

Αν η κυβέρνηση αποτύχει σε αυτό το εγχείρημα θα αποτύχουμε όλοι και φυσικά θα έχουμε όλοι την ευθύνη. Αν κάποιοι πιστεύουν ότι μπορούν να επενδύσουν πολιτικά στην αποτυχία της κυβέρνησης κάνουν τεράστιο λάθος. Η αποτυχία σε αυτή την περίπτωση θα είναι αποτυχία όλων μας και τις συνέπειες θα τις υποστούμε όλοι.

Η κυβέρνηση επέλεξε το δρόμο της προσφυγής στην Ε.Ε. και στο ΔΝΤ και, μέχρι στιγμής τουλάχιστον, δεν έχω δει μια αξιόπιστη εναλλακτική πρόταση. Από την άλλη, η κυβέρνηση σε πολλές περιπτώσεις δεν έχει δώσει “το καλό παράδειγμα”, ως όφειλε να κάνει σε μια τόσο δύσκολη οικονομική συγκυρία.

Για παράδειγμα οι προκλητικοί μισθοί (16 ετησίως), αλλά και οι ακόμα προκλητικότεροι διορισμοί των υπαλλήλων της Βουλής, είναι κάτι που εκθέτει την κυβέρνηση, αλλά και ολόκληρο το Ελληνικό κοινοβούλιο. Αν κόβεται ο 13ος και ο 14ος μισθός από τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους των 600 ευρώ, από τους υπαλλήλους της Βουλής έπρεπε να κοπεί ακόμα και ο 12ος (τρόπος του λέγειν) μισθός, προκειμένου το πολιτικό σύστημα να επανακτήσει την από καιρού χαμένη αξιοπιστία του. Αντ’ αυτού βλέπουμε τη σημερινή κυβέρνηση να επικυρώνει προσλήψεις υπαλλήλων στη Βουλή, που έγιναν με απαράδεκτο και προκλητικό τρόπο από την προηγούμενη κυβέρνηση παραμονές των εκλογών!!!

Επιπρόσθετα ο διορισμός κομματικών στελεχών, (με την κακή έννοια του όρου), στα διοικητικά συμβούλια εισηγμένων εταιρειών που ελέγχονται από το δημόσιο, αλλά και σε οργανισμούς του ευρύτερου δημόσιου τομέα, είναι ένα άλλο ζήτημα που εκθέτει την κυβέρνηση, η οποία όφειλε να δώσει το “καλό παράδειγμα”, για να μπορεί να ζητάει θυσίες από τον Ελληνικό λαό...

Από την άλλη οφείλουμε να αναγνωρίσουμε ότι η κυβέρνηση, μετά την εξασφάλιση των απαραιτήτων κονδυλίων από την Ε.Ε. και το ΔΝΤ προκειμένου να μην πτωχεύσει η ελληνική οικονομία, κινείται στη σωστή κατεύθυνση και άρχισε ήδη να κάνει σχέδια για να ξαναμπεί η ελληνική οικονομία σε τροχιά ανάπτυξης.

Ήδη ετοιμάζεται ο αναπτυξιακός νόμος, ο οποίος διαβάζω ότι θα περιέχει πολλά και μεγάλα κίνητρα προσέλκυσης ιδιωτικών επενδύσεων στη χώρα μας. Παράλληλα έχουν αρχίσει επαφές με επιχειρηματίες από όλο τον κόσμο με τη συμμετοχή σχεδόν ολόκληρης της κυβέρνησης.

Εδώ όμως νομίζω ότι υπάρχει μια παγίδα και ένας μεγάλος πειρασμός στον οποίο η κυβέρνηση δεν πρέπει να κάνει το λάθος και να ενδώσει: Θα υπάρξουν αρκετές φωνές που θα λένε στην κυβέρνηση ότι προκειμένου να προσελκύσει επενδύσεις, θα πρέπει να κάνει “τα στραβά μάτια”, σε ζητήματα διαφάνειας και Εταιρικής Διακυβέρνησης.

Αυτό θα είναι μέγα σφάλμα, γιατί η χώρα μας δεν χρειάζεται οποιεσδήποτε επενδύσεις. Χρειάζεται μόνο “υγιείς” επενδύσεις.

Και “υγιείς” επενδύσεις είναι μόνο αυτές που στηρίζονται στη διαφάνεια, στο σεβασμό των νόμων του κράτους και στην ισονομία και, εφόσον πρόκειται για εισηγμένες εταιρείες, στη χρηστή Εταιρική Διακυβέρνηση και στο σεβασμό των δικαιωμάτων των μετόχων μειοψηφίας.

Όλες οι άλλες “επενδύσεις” δεν μας χρειάζονται γιατί απλούστατα δεν πρόκειται για επενδύσεις, αλλά για καθαρή κερδοσκοπία, η οποία αφού κάνει τη δουλειά της και βγάλει τα κέρδη της, θα αποχωρήσει βίαια από τη χώρα “αφήνοντας πίσω της συντρίμμια”...

Χρειάζεται λοιπόν ιδιαίτερη προσοχή στην επιλογή των επενδύσεων που θέλουμε να προσελκύσουμε στη χώρα μας. Τα μοντέλα του παρελθόντος με τα κερδοσκοπικά κεφάλαια τα οποία συνεχώς ακούγαμε ότι έρχονται και συνεχώς βλέπαμε ότι ήταν “άνθρακες”, πρέπει να εγκαταλειφθούν οριστικά, αν θέλουμε να βάλουμε την ελληνική οικονομία σε πραγματική και μακροχρόνια τροχιά ανάπτυξης.

Εμείς σαν ΣΕΔ, παρά τις όποιες διαφωνίες και ενστάσεις που ανέφερα πιο πάνω, θα βοηθήσουμε με όλες μας τις δυνάμεις ώστε αυτό το μεγάλο εγχείρημα την ανόρθωσης της Ελληνικής οικονομίας να στεφθεί με επιτυχία.

Περιμένουμε και από τους κυβερνώντες να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων, να διορθώσουν τα κακώς κείμενα και να αποβάλλουν τα “βαρίδια” που αποτελούν μεγάλο εμπόδιο στην Εθνική προσπάθεια, η οποία τελικά μας αφορά όλους.

Σημ:Το άρθρο δημοσιεύθηκε στη δημοσιογραφική ιστοσελίδα Capital.gr στη διεύθυνση:
http://www.capital.gr/Articles.asp?id=970688

Το μεγάλο διακύβευμα

Εδώ και πολλά χρόνια είχα γράψει ότι δάνεια που δεν διοχετεύονται στην ανάπτυξη, έχουν ημερομηνία λήξεως και κάποια στιγμή θα τα βρούμε μπροστά μας. Κανείς όμως δεν άκουγε την εποχή της "δανειακής ευφορίας" στη χώρα μας.

Αλήθεια κανείς δεν σκέφτηκε τόσα χρόνια, πόσο θα μπορούσε να αντέξει μια μικρή χώρα, η οποία πρέπει κάθε μήνα να δανείζεται για να πληρώσει μισθούς και συντάξεις; Η απαράδεκτη συμπεριφορά κάποιων κυβερνώντων, που είδαν το κράτος σαν το "τσιφλίκι του πατέρα τους" στο οποίο μπορούν να διορίζουν όποιον θέλουν, να συστήνουν δεκάδες άχρηστους οργανισμούς μόνο και μόνο για να βολέψουν "τα δικά τους παιδιά" να συστήνουν εκατοντάδες άχρηστες επιτροπές με προϋπολογισμό γύρω στο 1.000.000 ευρώ η κάθε μία και φυσικά να διορίζουν στο δημόσιο χιλιάδες ανθρώπους κάνοντας διπλό κακό: Εκτός του ότι ζημίωναν οικονομικά το κράτος, περνούσαν στην Ελληνική κοινωνία την πεποίθηση ότι όλοι μπορούν να διοριστούν στο δημόσιο αρκεί να έχουν έναν καλό πολιτικό φίλο...

Και φτάσαμε εδώ που φτάσαμε να επαιτούμε από τους εταίρους μας στην Ε.Ε. οικονομική στήριξη, την οποία αν δεν μας έδιναν, μετά από ένα μήνα θα έπρεπε να κηρύξουμε πτώχευση.

Η ελληνική κοινωνία είναι σοκαρισμένη από τα μέτρα που ανακοινώθηκαν μετά την προσφυγή της χώρας μας στο μηχανισμό στήριξης της Ε.Ε. και στο ΔΝΤ.

Δεν έχει ιδιαίτερη σημασία ποιος έφταιξε και φτάσαμε σε αυτή την κατάσταση. Άλλος λίγο άλλος πολύ, φταίμε όλοι οι Έλληνες για αυτή την κατάντια της ελληνικής οικονομίας.

Μπορεί τα δύο κόμματα που κυβέρνησαν την Ελλάδα τα τελευταία 35 χρόνια να έχουν κορυφαία ευθύνη, μπορεί τη μεγαλύτερη να την έχει η κυβέρνηση της ΝΔ που ανέλαβε να κυβερνήσει τη χώρα τα πιο κρίσιμα χρόνια 2004 και 2005 και απέτυχε παταγωδώς να αξιοποιήσει τη μεγάλη επιτυχία των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, όμως ευθύνη έχουμε όλοι. Κορυφαία ευθύνη έχει φυσικά και το ΠΑΣΟΚ, αλλά και τα μικρότερα κόμματα τα οποία όλα αυτά τα χρόνια δεν κατόρθωσαν να αρθρώσουν έναν αξιόπιστο πολιτικό λόγο και να ενημερώσουν σωστά τον κόσμο.

Ευθύνη βεβαίως έχουμε και όλοι εμείς που ανεχθήκαμε όλα αυτά τα χρόνια αυτή την κατάσταση. Άλλος λίγο άλλος πολύ λοιπόν όλοι έχουμε ευθύνες.

Το θέμα όμως είναι, τι γίνεται τώρα;
Αφού φτάσαμε ως εδώ και τελικά θα υποστούμε τις συνέπειες των πράξεών μας, πρέπει να δούμε ποιο είναι το μεγάλο διακύβευμα αυτής της προσφυγής στο μηχανισμό στήριξης της Ε.Ε. και των μέτρων που θα ληφθούν.

Όπως και το 2005 το μεγάλο Διακύβευμα ήταν η κεφαλαιοποίηση της επιτυχίας των Ολυμπιακών αγώνων, στο οποίο αποτύχαμε ολοκληρωτικά, έτσι και σήμερα το μεγάλο Διακύβευμα είναι η ανάπτυξη.
Με την προσφυγή αυτή εξασφαλίσαμε χρηματοδότηση της χώρας μας για τα επόμενα 3 χρόνια. Μετά τι γίνεται;
Μπορούμε να φανταστούμε τι θα συμβεί αν μετά από αυτά τα χρόνια δεν καταφέρουμε να βάλουμε τη χώρα σε τροχιά ανάπτυξης;

Οι εταίροι μας δεν πρόκειται να κάτσουν με σταυρωμένα τα χέρια.

Θα μας παρακολουθούν πλέον στενά και αν δεν δουν αλλαγή νοοτροπίας, αλλαγή φιλοσοφίας και κυρίως αν δεν δουν ανάπτυξη σε κρίσιμους τομείς της οικονομίας, είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα αρνηθούν να μας δανείσουν πάλι και τότε μάλιστα θα έχουν και το επιχείρημα: "Εμείς βοηθήσαμε και το αποτέλεσμα ήταν μηδέν. Δεν βοηθάμε άλλο".

Εύκολα καταλαβαίνει κανείς τι πρόκειται να συμβεί τότε.

Η απόλυτη οικονομική καταστροφή της χώρας, η χρεοκοπία, η ανυποληψία με ό,τι όλα αυτά συνεπάγονται για όλους μας.

Έχουμε λοιπόν μπροστά μας 3 χρόνια για να καταφέρουμε να βάλουμε τη χώρα σε τροχιά ανάπτυξης και είμαστε υποχρεωμένοι να πετύχουμε. Δεν υπάρχει άλλος δρόμος, δεν υπάρχει άλλη παράταση ζωής... Και βεβαίως η μεγάλη ευθύνη ανήκει στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ.

Όπως η κυβέρνηση της ΝΔ είχε τη μεγάλη ευθύνη το 2005 να αξιοποιήσει τους Ολυμπιακούς Αγώνες και δυστυχώς απέτυχε, σήμερα η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έχει την ακόμα μεγαλύτερη ευθύνη να οδηγήσει τη χώρα στο δρόμο της ανάπτυξης.
Εύχομαι ολόψυχα να μη συμβεί το ίδιο και αυτή τη φορά να πετύχουμε.

Το Διακύβευμα είναι μεγάλο...

Εναλλακτική πρόταση για τη φορολόγηση μερισμάτων και υπεραξιών από πωλήσεις μετοχών

Στη συζήτηση για το φορολογικό νομοσχέδιο ετέθη θέμα φορολόγησης των μερισμάτων και των υπεραξιών από πωλήσεις μετοχών στο Χ.Α. και θα ήθελα να διατυπώσω την δική μου προσωπική πρόταση,εναλλακτική των προτάσεων που παρουσίασε πρόσφατα ο ΣΕΔ,
( http://www.sed.gr/cgi-bin/ikonboard/ikonboard.cgi?act=ST;f=24;t=28
http://www.sed.gr/cgi-bin/ikonboard/ikonboard.cgi?act=ST;f=24;t=29 ),
την οποία έχω διατυπώσει πολλές φορές από τότε που άνοιξε αυτή η συζήτηση.

Ξεκινώντας από τα μερίσματα, διαπιστώνω ότι δεν έχει γίνει αντιληπτό το γεγονός ότι τα μερίσματα είναι ένα έσοδο “υψηλού ρίσκου”. Είναι λάθος να υπολογίζονται τα μερίσματα σαν ένα ανεξάρτητο έσοδο το οποίο πρέπει να φορολογηθεί όπως ένας μισθός ή μία σύνταξη. Τα έσοδα από μερίσματα εξαρτώνται άμεσα από τις μετοχές που αντιστοιχούν σε αυτά τα μερίσματα. Για να εισπράξει ένας επενδυτής το μέρισμα μιας εταιρείας, θα πρέπει να έχει τις μετοχές αυτής της εταιρείας στην κατοχή του την ημέρα αποκοπής του μερίσματος. Μπορεί λοιπόν κάλλιστα ένας επενδυτής να χάσει πολλαπλάσιο ποσόν από αυτό που θα πάρει σε μέρισμα, από πιθανή πτώση της τιμής της μετοχής που αντιστοιχεί σε αυτό το μέρισμα. Επιπρόσθετα το ποσόν του μερίσματος αφαιρείται από την τιμή της μετοχής την ημέρα της αποκοπής. Από εκεί και πέρα ο επενδυτής “ελπίζει” ότι η τιμή της μετοχής θα φτάσει στην τιμή που είχε πριν την αποκοπή. Διαφορετικά δεν έχει κερδίσει απολύτως τίποτα. Ποιος μπορεί όμως να εγγυηθεί στον επενδυτή ότι η τιμή της μετοχής θα φτάσει στην τιμή προ της αποκοπής; Και αν ακόμα φτάσει ποιος μπορεί να υπολογίσει πόσο χρόνο θα χρειαστεί για να γίνει κάτι τέτοιο; Φυσικά κανείς… Η τιμή της μετοχής μπορεί να φτάσει στην τιμή προ της αποκοπής σε μία μέρα, σε ένα μήνα, σε ένα χρόνο, ή και ποτέ…
Επομένως τα έσοδα από μερίσματα εμπεριέχουν το “ρίσκο” που εμπεριέχει και η επένδυση σε μετοχές και σαν τέτοια πρέπει να αντιμετωπίζονται.
Προτείνω λοιπόν τα έσοδα από μερίσματα και από υπεραξίες που προέκυψαν από πωλήσεις μετοχών μέσα στο οικονομικό έτος, να μπαίνουν όλα μαζί σε έναν κωδικό με την ονομασία: ”Έσοδα από Επενδυτική Δραστηριότητα”.
Στο τέλος κάθε χρόνου να αθροίζονται όλα αυτά τα έσοδα και αφού αφαιρεθούν οι τυχόν ζημιές (υποαξίες) από τις πωλήσεις μετοχών που έγιναν μέσα στο χρόνο, καθώς και τα έξοδα από προμήθειες και πινακίδια, το τελικό αλγεβρικό άθροισμα, εάν είναι θετικό, να φορολογείται με 15%. Σε αυτή την περίπτωση, εάν δηλαδή το αλγεβρικό άθροισμα είναι θετικό, να αφαιρείται και ο φόρος 1,5 ή 2 τοις χιλίοις, που επιβάλλεται επί των συναλλαγών και πραγματοποιήθηκαν εντός του χρόνου.
Στην περίπτωση που το αλγεβρικό άθροισμα είναι αρνητικό, εάν δηλαδή προκύπτουν ζημιές, τότε αυτές να μεταφέρονται για να συμψηφιστούν σε επόμενες χρήσεις, στην ίδιο κωδικό “Έσοδα από Επενδυτική Δραστηριότητα”.
Πιστεύω ότι αυτό είναι ένα δίκαιο και απλό σύστημα φορολόγησης μερισμάτων και υπεραξιών από αγοραπωλησίες μετοχών, το οποίο θα συμβάλλει και στην ανάπτυξη του Χ.Α. χωρίς να απομακρύνει τα επενδυτικά κεφάλαια που είναι απαραίτητα για να συνεχίσει το Χ.Α. να παίζει το θεσμικό του ρόλο, σαν σύγχρονος και αξιόπιστος μοχλός ανάπτυξης της Ελληνικής Οικονομίας.